MIKROS NIKOLAS

Bad Things Live .com

2011-05-30T07:08:00.000-07:00

Το νέο σάιτ του μουσικού νησιού κακών πραγμάτων, είναι γεγονός.
BADTHINGSLIVE.COM

2011-05-26T10:44:00.000-07:00

Ο Mikros Nikolas επιστρέφει την 27η Ιουνίου.

Ως τότε ξέρεις... twitter.com/nickandrou

Λάβαρα και σημαιούλες.

2011-03-25T10:36:00.000-07:00

25η.

Τον Κολοκοτρώνη τον φυλάκισαν. Τον Καποδίστρια τον δολοφόνησαν. Όχι οι Τούρκοι. Οι Έλληνες.

Θεωρώ τις μαθητικές παρελάσεις, ένα ελεεινό, φασιστικό, κατάλοιπο. Και γουστάρω απίστευτα που τα παιδιά τις μετατρέπουν, αυθόρμητα, σε διαγωνισμό μίνι φούστας και χαβαλέ. Από μικρό κι από τρελό (ύφασμα) μαθαίνεις την άληθεια...

Μια ειλικρινής κι ανεπιτήδευτη κατάθεση στεφάνων, προς τιμή των αγωνιστών, θα ήταν υπέροχη.

via facebook

Poustis Chronos

2011-03-25T10:30:00.001-07:00

Rest in peace, lady Cleopatra.

ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΤΑΙΝΙΕΣ

2011-03-25T08:47:00.000-07:00

Μπορεί να σας θυμίσουν κάποιες γνωστές ταινίες. Είναι συμπτωματικό.

Οσκαρική ταινία εποχής: Γερμανία 1939. Ένας άπληστος βιομήχανος εκμεταλλεύεται τους εργάτες του. Φτάνουν στα όρια της εξαθλίωσης. Όταν, όμως, συνειδητοποιεί πως οι Ναζί σκοπεύουν να τους σκοτώσουν όλους, σε θαλάμους αερίων, δημιουργεί μια λίστα 1100 ονομάτων, τους οποίους φυγαδεύει. Έτσι, αν και ποντικομούρης, αποδεικνύεται ήρωας. Στη λίστα του, όμως, δεν ήταν Εβραίοι. Ήταν Χελωνονιντζάκια. Η ΛΙΣΤΑ ΤΟΥ ΣΠΛΙΝΤΕΡ.

Συγκινητική κι επίκαιρη (λόγω Φουκοσίμα) ταινία: Βρισκόμαστε στη μακρινή και πολύπαθη Ιαπωνία. Σε κάποιο οροπέδιο, υπάρχει ο Ναός που διδάσκει ακόμη τα μυστικά του Μπουσίντο, του κώδικα των Σαμουράι. Ξαφνικά, εμφανίζεται ένας κοντός Αμερικανός, ονόματι Τομ Κρουζ. Ζητά να μυηθεί στην τέχνη των μαχητών. Είναι ικανός. Έχει θέληση. Αλλά έχει κι αδύναμη κύστη. Στα μισά κάθε προπόνησης, τον πιάνει τρελή συχνουρία. Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΚΑΤΟΥΡΑΕΙ.

Συγκινητικό μπλοκμπάστερ: Ατλαντικός, 1912. Το μεγαλύτερο υπερωκεάνιο του κόσμου σκάει πάνω σε παγόβουνο. Κάποιοι προλαβάινουν να μπουν στις λέμβους. Καθώς το πλοίο βουλιάζει με την πλώρη, πολλοί πέφτουν πάνω στις γιγάντιες, σκουριασμένες προπέλες του. Οι πληγές τους μολύνονται. Έτσι, ακόμη κι όσοι γλίτωσαν από τα παγωμένα νερά, πάνω σε σωσίβια ή σχεδίες, αργοπεθαίνουν από τέτανο. ΤΕΤΑΝΙΚΟΣ.

Αλληγορικό ξενόγλωσσο αριστούργημα: Βρισκόμαστε στην εμπόλεμη Ισπανία του '44. Η μικρή Ofelia ονειρεύεται πως ένας Έλληνας μετανάστης, ο Χρύσανθος Πανάς, θέλει να δώσει κουράγιο στο λαό που υποφέρει από τους βομβαρδισμούς. Έτσι, δημιουργεί έναν υπόγειο χώρο εστίασης και διασκέδασης, στις κατακόμβες των καταφυγίων. Ένα υπόγειο κλαμπ, ωσάν λαβύρινθος. Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑ'.

Καλτ και ξόρκια: Ο Χάρης είναι χεβιμεταλάς. Μηχανή, μακριά μαλλιά, μπλούζες των Maiden κτλ. Κυρίως, έχει φετίχ με τις μπότες. Άπειρα ζευγάρια. Ξαφνικά, ανακαλύπτει πως είναι μάγος. Ενθουσιάζεται. Παρατάει τη μηχανή και κυκλοφορεί με σκουπόξυλο. Αντί για ροκ μπλούζες, φορά μανδύα. Και πολεμά τους θανατοφάγους θαυμαστές της Λέιντι Γκάγκα. Ποτέ, όμως, δεν αποχωρίζεται τις αγαπημένες του μπότες. ΧΑΡΗ ΜΠΟΤΕΡ.

Κατασκοπευτική περιπέτεια: Στο Λουτράκι, κόντρα στην κρίση, κατασκευάζουν ένα εντυπωσιακό, σφαιρικό, οικοδόμημα από γυαλί, να στεγάσει το καζίνο. Προσελκύει θαυμαστές απ' όλο τον κόσμο. Ώσπου σκάει ο Μποντ. Σε μυστική αποστολή της Βρετανικής κυβέρνησης, να το καταστρέψει, γιατί χάνει λεφτά ο Γουίλιαμ Χιλ. Με μυστική πατέντα, το πλημμυρίζει με νερό Λουτρακίου, απ' την πηγή. Οι θαμώνες πνίγονται ωσάν χρυσόψαρα στη γυάλα. ΚΑΖΙΝΟ ΡΟΥΑΓΥΑΛΑ.

Τα όσκαρ να πέφτουνε βροχή: Βρετανός πρίγκιπας, λατρεύει το λιβάδι που απλώνεται δυτικά του παλατιού. Εκεί παίζει κυνηγητό, κυλιέται. Εκεί πρωτογεύεται τον έρωτα με την αγαπημένη του. Όταν γίνεται βασιλιάς, εκεί κάνει τις μυστικές του συζητήσεις. Εκεί ιππεύει. Κι εκεί πεθαίνει, από ανακοπή, στα βαθιά γεράματα. Όλη του η ζωή κι ο θάνατος, ένα λιβάδι. Ένας λόγγος. Ο ΛΟΓΓΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ.

Συγκινητική και μάλλινη: Σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, έξω απ' τη Λάρισα, ζει μια νεόπλουτη οικογένεια τυροκόμων. Ο μοναχογιός του ζευγαριού εμφανίζει συμπτώματα νοητικής καθυστέρησης. Κι έχει εμμονή με τα καλοκαιρινά ρούχα. Ακόμη και το χειμώνα. Η μάνα του αγοράζει όμορφα, επώνυμα, πουλόβερ και συνεχώς του θυμίζει να τα φοράει. ΦΟΡΕΣ' GANT.

Εμπνευσμένη απ' το One flew over the Cuckoo's nest: Ο Τζακ Νίκολσον είναι ιδιοκτήτης φούρνου. Λόγω της οικονομικής κρίσης, φτάνει στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Προκειμένου να γλιτώσει από τους δανειστές του, παριστάνει τον τρελό. Μάλιστα, αφήνει τους πελάτες του να πληρώνουν αν κι όσο θέλουν για τα ψωμιά ή τις τυρόπιτες. ΣΤΗ ΣΦΟΛΙΑΤΑ ΝΤΟΥΚΟΥ.

Νεανική, βιωματική κι αξύριστη: Η Μισέλ Φάιφερ διορίζεται σε σχολείο με αντιδραστικούς μαθητές. Έχουν μετατρέψει το κτήριο σε χίπικο κατάλυμα. Καπνίζουν χόρτο και κυκλοφορούν με σκισμένα ρούχα και μακριά μούσια. Εκείνη προσπαθεί να τους αλλάξει νοοτροπία. Να ντυθούν ευπρεπώς. Να ξυριστούν. Μάταια. ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗ ΓΕΝΕΙΑΔΑ.

Σε νατουραλιστικό ύφος, σαν το Καφές και Τσιγάρα: Παχύσαρκος ταβερνιάρης πίνει όλη μέρα μπύρες mythos κι αφηγείται, στους θαμώνες, ιστορίες από παλιές αγάπες. Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΑΧΟΡΤΑΓΟΥ ΤΑΒΕΡΝΙΑΡΗ.

Μεταμεσονύχτια ιδέα, βασισμένη στο Requiem for a Dream: Ρομαντικός ηδονοβλεψίας οπερατέρ, πηγαίνει ως στη Βιέννη για ένα ποτό και καταγράφει, στην κάμερα, κάθε στιγμή. Γίνεται εμμονικός. Κι οδηγείται στην παράνοια. REC VIENNE FOR A DRINK. Ποιος Αρονόφσκι...

~~PART II COMING SOON~~

VICE VERSA

2011-01-17T01:12:00.000-08:00

Ο Mikros Nikolas στηρίζει το Vice Versa. Το, πρώτο, πολυσυλλεκτικό και δημιουργικό νεανικό πολιτικό περιοδικό της εποχής μας.

Διανέμεται Δωρεάν

Διάβασε το 1ο τεύχος εδώ:
https://sites.google.com/site/viceversagr/home

Σύντομα στο viceversamag.gr

ΑΓΡΑΝΑΠΑΥΣΗ

2011-01-02T18:53:00.000-08:00

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Το τελευταίο διάστημα έχετε παρατηρήσει -θέλω να πιστεύω- πως ο Mikros Nikolas απέχει της δράσης του. Αυτό γίνεται για λόγους δημιουργικής αγρανάπαυσης... Τα καλύτερα -και τα χειρότερα- έρχονται. ΚΑΜΙΝΓΚ ΜΠΑΚ ΣΟΥΝ.

Μέχρι τότες μπορείτε να ακούτε τον "μπαμπά" του Mikros Nikolas, Νικόλα Ανδρουλάκη, στο ραδιόφωνο. BAD THINGS LIVE, κάθε Σάββατο και Κυριακή βράδυ στις 10, στον FLASH 96. Έτσι, για να περνά η ώρα...

cheers,
M.N.

Ποιον μου θυμίζεις, ποιον μου θυμίζεις...

2010-11-07T05:44:00.000-08:00

‎"Σταύρος Θεοδωράκης" vs "Διαβολάκος Άρκά"

"10 λεπτά ακόμη"

2010-09-13T07:21:00.000-07:00

"10 λεπτά ακόμη"

Κυριακή βράδυ. Ο ύπνος που θέλει να επιβληθεί σε μια τηλεόραση ανοικτή. Ή σ'ένα λάπτοπ που δε λέει να βγει απ την πρίζα. Ή σ' ένα τηλέφωνο που δυο φωνές μιλούνε αντίκρυ.

Και μια γλυκιά φωνή μαμάς που σου ζητά να δώσεις τέλος. Για να 'ναι φρέσκια η αρχή σου το πρωί. Κι εσύ μ' ένα παράπονο γεμάτο νάζι: "10 λεπτά ακόμη".

Το ξυπνητήρι σου θανάσιμος εχθρός. Ένα χάδι του γονιού πάνω απ το θαλασσί σεντόνι σε ξυπνάει πιο μαλακά. Κι όμως εσύ: "10 λεπτά ακόμη".

'Αργησες. Νερό στο πρόσωπο και πλένεις δόντια. Άχαρο, άγουρο το βλέμμα που ρίχνεις στη μισοάδεια σάκα. Όλα μέσα; Τρέχεις στην πόρτα, σε καλούν. Μα πάλι πίσω. Το πρώτο κολατσιό έμεινε πάνω στο τραπέζι. Μέσα στην σάκα σου κι αυτό. Όλα έτοιμα, στη θέση τους. Και βουρ στο μουσκεμένο, απ' την υγρασία του Σεπτέμβρη, πρωινό δρόμο.

Ένα κουδούνι δρόμος ως εκεί. "Ντριν". Οι γνώριμες φάτσες κάνουν πιο εύκολη τη μέρα. Γλυκό πρωινό. Σ' αρέσει. Να 'χες μαζί τους 10 λεπτά ακόμη... ένα καλοκαίρι ολάκερο ήταν αυτό... τα νέα πολλά.

Θα περιμένουν τ' άλλο "ντριν", για έξω. Μόλις άρχισε η ώρα να κυλά. Σ' αρέσει κι ας μην ήθελες να το πιστέψεις. Σου είχαν λείψει όλα πολύ. Τ' αγαπάς το μέρος τούτο. Είναι εσύ.

Σαν χθες ο χρόνος έχει μέρες πολλές για ένα παιδί. Σαν αύριο περισσότερες. Μα η Δευτέρα αυτή είναι μοναδική κάθε χρόνο. Η πρώτη μέρα στο σχολείο. Σήμερα.

Νικόλας Ανδρουλάκης

Ξημερώματα 13ης Σεπτεμβρίου 2010, για το ellispoint.gr

Url: http://www.ellispoint.gr/index.php?option=com_resource&controller=article&article=5251&category_id=4&Itemid=21

Μεγάλα λόγια του Σεπτέμβρη

2010-09-01T07:23:00.000-07:00

Ο Σεπτέμβρης είναι ο πιο ρομαντικός και μελαγχολικός μήνας του χρόνου. Αλλά 1^η Σεπτέμβρη λέγονται και οι πιο κλισέ αστείες ατάκες…

-Άντε, καλό χειμώνα
-Και τώρα τα κεφάλια μέσα
-Τσιγάρο τέλος
-Από σήμερα δίαιτα
-Κομμένα τα περιττά έξοδα
-Αρχίζω διάβασμα
-Πιάνω δουλειά
-Ψάχνω σπίτι
-Πάμε για κανα τελευταίο μπάνιο
-Σα να έβαλε ψύχρα μου φαίνεται
-Πάρε και μια ζακέτα μαζί
-Έχω μείνει ταπί
-Πότε αρχίζει το Τσάμπιονς λιγκ
-Πάμε εκδρομή το Σαββατοκύριακο
-Έρχονται εκλογές
-Γαμημένη κίνηση
-Είναι η μεγάλη επιστροφή
-Μέγκα μου
-Πρέπει να πάμε σούπερ μάρκετ
-Έχει λήξει απ τον Ιούλιο
-Χρωστάμε
-Οι καλύτερες διακοπές θα ήταν τώρα
-Όπου να ναι σκάει η δόση
-Πάρε σταφύλια είναι η εποχή τους
-Αχ και να ‘μασταν Σαντορίνη
-Μα που ήταν όλος αυτός ο κόσμος
-Χωρίζουμε
-Μου έλειψαν όλα
-Σπίτι μου σπιτάκι μου
-Δεν πάει άλλο
-Αυτά που ήξερες να τα ξεχάσεις
-Δεν το περίμενα
-Μια νέα αρχή
-Αγάπη μου κοιμήσου έχεις σχολείο αύριο
-Δέκα λεπτά ακόμη
-Οι αναμνήσεις των διακοπών
-Το καλύτερο σεξ της ζωής μου
-Ζήσαμε μεγάλες στιγμές
-Λες να πάρει τηλέφωνο
-Η πως τη λέγανε ρε
-Θέλω Χριστούγεννα
-Θέλω πάλι διακοπές
-Θέλω να μείνει καλοκαίρι
-Ποιος πάει αύριο γραφείο
-Άντε και του χρόνου

Road trip με θαλασσί βαρκάκι

2010-08-29T10:44:00.000-07:00

Road trip με θαλασσί βαρκάκι

Έξι χρόνια κρουαζιέρα με ένα όμορφο, υπερτιμημένο, αμαξάκι που το έλεγαν Ελλάδα.

Βγαίνεις από την παγωνιά του κλιματιστικού του ντίλερ στηνκάψα του καλοκαιρινού αέρα. Με το κλειδί στο χέρι και τα χαρτιά του leasing στην τσέπη.

Μικρό, υπερτιμημένο,full extra αμαξάκι. Θαλασσί. Να θυμίζει Ελλάδα. Ένδοξο καλοκαίρι του 2004. Ακούς από μακριά να αντηχούν κραυγές χαράς από την τελετή λήξης στο ΟΑΚΑ λίγο πριν.

Μπαίνεις στ’ αμαξάκι. Ανοίγεις οροφή και βάζεις να παίζουν στην μεγάλη ενσωματωμένη οθόνη οι καλύτερες φάσεις του Euro. Πειρατικό ξανά και ξανά. Σαν άλλος πειρατής κι εσύ ξεκινάς με το θαλασσί βαρκάκι για καλοκαιρινή κρουαζιέρα στο χρόνο.

Όχι από θάλασσα. Από εθνική. Να πιάσουν τόπο τα εθνικά έργα. Μετρητά και πιστωτική στην τσέπη. Βενζίνη 100άρα στο ντεπόζιτο και ο αέρας να σου φυσάει τα μαλλιά. Μεγαλείο. Ευρώπη. Μια γκρίζα θάλασσα ξεχύνεται μπροστά σου. Με προβατάκια τις άσπρες διαχωριστικές. Το Αιγαίο είναι μπανάλ. Ζήτω η άσφαλτος.

Περνάς διόδια. Τσιμπημένα λες. Αλλά δε βαριέσαι. Καλά να ‘μαστε…

Είναι Αύγουστος του ’05. Ζεστό καλοκαίρι. Ακούς Κωστάκη στο ράδιο να πενθεί για το αεροπλάνο «Ήλιος» που έπεσε σαν Ίκαρος λίγο νότια απ το δρόμο σου. Κρίμα οι άνθρωποι… Αλλάζεις σταθμό να φτιάξει η διάθεση. Τι βγήκε number one η Έλενα αν δεν το γλεντήσεις κι εσύ λίγο μαζί της; Αφήνεις χέρια από τα –καγκούρικα παραδέξου το- αυτάκια του σειριακού κιβωτίου, να κάνεις τη φιγούρα «λύρα» του χορευτικού. Η στάθμη της βενζίνης πέφτει. No problem. Γεμίζεις 100άρα με 1.190. Χρεώνεις την πιστωτική και κερδίζεις δώρο φουσκωτό στρώμα θαλάσσης. Για όταν πας παραλία σκέφτεσαι. Άχρηστο για τώρα. Αλλά πάρε να ‘χεις.

Στο επόμενο γέμισμα έχει ακριβύνει η άτιμη η αμόλυβδη. Σκέφτεσαι να βάλεις απλή. Αύγουστος 2006. Έχεις πεινάσει κιόλας και ψάχνεις να κάτσεις κάπου για φαγητό και χαλάρωση. Στη Χαλκιδική έχει πιάσει φωτιά και δε θες ν’ ανέβεις προς βορρά. Ούτε προς νότο. Στο Λίβανο έχει πόλεμο. Δεν είμαστε για τέτοια τώρα… Κάνεις ένα γρήγορο στοπ για ένα χαλαρό σέρβις στ’ αμάξι. «Ευρώπη on the go» το μαγαζί.

Αλλάζεις λάστιχα και βάζεις αγωνιστικά run flat. Μη γίνει κάνα ατύχημα στα Τέμπη και δεν προχωράει το κουρσάκι με σκασμένα. Λάδι αμαξιού αλλά και σολάριουμ, φίλτρα κλιματισμού κι έτοιμος για το πέλαγο. Επόμενη στάση: «Mykonos drive inn». Να πιάσει τόπο και το στρώμα-επένδυση.

Τύφλα να χει η κανονική Μύκονος...

Πτυσσόμενη πισίνα, σούσι μπαρ, χορεύτριες με μαγιό και ένα μίγμα λαϊκοπόπ με RnB να βαράει δυνατά στο φαγάδικο της παρόδου στην εθνική. «Μύκονοοος» φωνάζουν όλοι φωνάζεις κι εσύ. Δίνεις φιλοδώρημα στον Ξαπλωστρά και βρίσκεσαι πρώτη ομπρέλα πίστα. Εκεί που σκάει το πλαστικό κύμα. Άρχοντας. Η Ψαρού μοιάζει με πασέ ακρογιάλι μπροστά στο σκηνικό αλά Μαϊάμι που βιώνεις εκεί.

Ξεφυλλίζεις το Nitro Αυγούστου 2007. Καρφώνεις βλέμμα στις φώτο της Εύας Λάσκαρη και της ονειρικής Σοφίας Γεωργίου. Και πάνω που σκέφτεσαι πως λένε ψέματα οι Μπιράκου-Ρεπαπή στο αφιέρωμα «Οι γυναίκες στην πέφτουν πλέον χύμα», γίνεται: Ξανθιά δίμετρη οπτασία αλά Χάιντι Κλουμ βγαίνει απ’ την πισίνα με κίτρινο δράκο-σωσίβιο τύπου «Λίζα μπανάνα» και σε πλησιάζει με ηδονικό βλέμμα. Τη λένε Κρίσ(τ)η. Γερμανίδα. Και της αρέσεις, λέει. Ανοίγεις μία σαμπάνια, δύο σαμπάνιες, τρεις… Μετρητά γιοκ. Πλέον πληρώνεις μόνο με την πλατινένια πιστωτική. Κι όσο αντέξει.

Όμως χαλάλι της. Έχετε φάει του σκασμού. Από μάκι σούσι μέχρι κοψίδια. Αχόρταγη η Γερμανίδα. Πώς να κρατάει άραγε σιλουέτα; Συλλογίζεσαι πονηρό σενάριο γυμναστικής... Ώσπου, ξαφνικά, μυρίζεις καπνό. Ντουμάνι. Μαθαίνεις πως οι φωτιές από Ηλεία κι Εύβοια σε κυκλώνουν. Πανικός. Φορτώνεις την Κρίσ(τ)η στη θέση του συνοδηγού και την κάνεις με τέρμα γκάζι στο καπνισμένο σύννεφο με κατεύθυνση προς το 2008.

Δύσκολη η συνέχεια. Τα λεφτά μειώνονται και η βενζίνη ακριβαίνει. Η γερμανίδα γκόμενα σε κάθε στάση αγοράζει ότι βρίσκει μπροστά της. Με τη δική σου κάρτα. Πως να της χαλάσεις χατίρι όμως; Παίρνεις απ’ το άηφον τηλέφωνο τον επενδυτικό σου σύμβουλο. «Έλα μα…κα, χρειάζομαι μετρητά τι να κάνω;» πριν σου δώσει απάντηση: «μπιπ, μπιπ, μπιπ». Με αυτά και με τα’ άλλα ξέχασες να πληρώσεις τη σύνδεση. Κινητό τέλος. Κι εκεί αρχίζουν τα δύσκολα: Βλέπεις πινακίδα που λέει «Οσετία». Έχεις πάρει λάθος δρόμο μες στον πανικό της φωτιάς και φτάνεις στον πόλεμο της Ρωσίας. Η Γερμανίδα στον κόσμο της κοιτάει με αγάπη ένα fake διαμαντένιο δαχτυλίδι που αγόρασε από πλανόδιο υαλοκαθαριστή. Είσαι στο άγνωστο με βάρκα τη θαλασσί ελπίδα.

Συνεχίζεις. Είναι λες πολύ αργά για να κάνεις πίσω.

Αύγουστος 2009. Η εθνική έχει καταλήξει σε επαρχιακό καρόδρομο. Τα ακριβοπληρωμένα λάστιχά σου ετοιμάζονται να παραδώσουν πνεύμα. Έχεις μείνει με ψιλά στην τσέπη και μια κάρτα που μες στην ερημιά φαντάζει άχρηστη. Η Ξανθιά χορεύει μόνη της με eurovision Σάκη στο ράδιο. Σταματάς. Ρίχνεις πασιέντζα με τις πολύχρωμες πιστωτικές στο καπό του αυτοκινήτου, να περάσει η ώρα. Για λίγο το ζεις σαν ένα προσωπικό survivor… Να περιγράφεις στον Στ. Θεοδωράκη τις στιγμές αγωνίας και στον Θέμο το τριπλό κούμπωμα του σουτιέν της Γερμανίδας. Ελπίζεις πως ο Γιωργάκης θα περάσει με το ποδήλατο φεύγοντας από καστρί και θα σε πάρει δικάβαλο προς τον πολιτισμό.

Ένα χρόνο μετά έχεις μείνει εντελώς από καύσιμα. Δε βρίσκεις βενζινάδικο. Και να ‘βρισκες, όμως, η κάρτα σου έχει λήξει. Και με την αμόλυβδη στο 1.50 δε γεμίζεις ούτε ποτήρι με τα μετρητά σου... Η Γερμανίδα σου λέει να κάνετε οτοστόπ. Περνάει ένα μεγάλο γυαλιστερό τζιπ με λάστιχα εκτός δρόμου και σήμα ΔΝΤ στο καπό. Δέχονται να σας πάρουν. Με όρο να παραδώσεις τα κλειδιά του αυτοκινήτου σ’ εκείνους. Το κάνεις.

Τι να το κάνεις άφραγκος; Άλλωστε, η εναλλακτική ήταν περπάτημα στο δάσος μέχρι να βρεις δουλειά –σαν ξυλοκόπος μάλλον- και να κερδίσεις χρήματα για γερανό... Πολύ περπάτημα. Πολλά χρόνια. Και δεν είσαι μαθημένος στα δύσκολα.

Αύγουστος 2010. Καθώς απομακρύνεσαι με το τζιπ της τρόικας η Κρίσ(τ)η σου λέει πως ήταν στο κόλπο απ την αρχή. Δεν τσαντίζεσαι καν. Είσαι κουρασμένος. Και ξέρεις πως, κατά βάθος, δεν έφταιγε αυτή. Έφταιγε η ματαιοδοξία σου. Δεν έπρεπε να είχες φτάσει ποτέ στο φαγάδικο με την πλαστική πισίνα

Μάλιστα, έπρεπε να μην είχες πάρει ποτέ το ρημάδι το αμάξι με τα gadget. Δανεικό αμάξι της τράπεζας ήταν. Έπρεπε να είχες φύγει με τρένο ή λεωφορείο από το ‘04 και να κρατούσες τα λεφτά σου για όπου πας. Αλλά εσύ ήθελες road trip με ταχύπλοο. Κρουαζιέρα στην άσφαλτο. Ενώ, μπορούσες να πάρεις το πλοίο της γραμμής και να πας σε αληθινό νησί για διακοπές. Και να γνωρίσεις αληθινή γυναίκα, σε παραλία με άμμο. Χωρίς σαμπρέλα. Χωρίς αποσκευές. Χωρίς τίποτα μαζί σου.

Ίσως στο επόμενο καλοκαιρινό ταξίδι τα καταφέρεις καλύτερα. Ναι, θα υπάρξει κι επόμενο. Ξεκόλλα.

Νικόλας Ανδρουλάκης

Από τη στήλη "Attention Manipulation" στο ellispoint.gr

Τα Μπιτόνια στο γρασίδι περιμένουν τα παιδιά.

2010-07-27T07:36:00.000-07:00

Αρχικά σκέφτηκα να μη γράψω το συγκεκριμένο κείμενο. Να απεργήσω κι εγώ. Ιούλιος είναι, άλλωστε. Μια παραλία τραβιέται. Μετά σκέφτηκα πως δεν έχει νόημα να απεργείς αν δεν ασκείς κάποιου είδους έμμεσης βίας στο κράτος και τις άλλες κοινωνικές ομάδες. Κοινώς, αν κανένας δεν πάρει χαμπάρι πως απεργείς. Επίσης δεν είχα κάποιο άμεσο και συγκεκριμένο εκβιαστικό αίτημα. Περισσότερο να διαμαρτυρηθώ ήθελα που όταν χρειαστεί να έχεις, όπως εγώ, κάποιου είδους συναναστροφή με τις δημόσιες υπηρεσίες το καλοκαίρι είναι σα να ψάχνεις για βενζίνη εν μέσω απεργίας των βυτιοφόρων. Μία θηρευτική διαδικασία που οδηγεί στην ανασφάλεια, τον εκνευρισμό και, τελικά, την απόγνωση (με αυτή τη σειρά). Στο φινάλε, αν έχεις χιούμορ, ίσως το ρίξεις στο γέλιο, με τη ματαιότητα της υπόθεσης. Άλλωστε το χιούμορ είναι το μόνο γιατρικό σε καταστάσεις σουρεαλιστικού παραλογισμού.

Κι έτσι φτάνεις πάλι στη φιλοσοφία του «δε βαριέσαι, δεν πα’ να … και οι βενζινοπώλες καλοκαιριάτικα», όπου κανείς ποτέ δεν ταυτίζεται με τα –δίκαια ή άδικα- αιτήματα των απεργών (βλ. αεροδρόμιο) και τελικός νικητής είναι η τριβή και η απαξίωση μεταξύ των ομάδων της κοινωνίας. Με κάποιους κερδοσκόπους, όπως πάντα, να σφετερίζονται την αναστάτωση και τον πανικό του απεργιακού καύσωνα. Κι εσένα να στήνεσαι πενήντα λεπτά στην ουρά του πρατηρίου για το δικαίωμα στη μετακίνηση της φαμίλιας μέχρι κάποια –περιφραγμένη ή μη- ακρογιαλιά.

Τώρα θα μου πεις τι μιλάω εγώ… Που, πρώτον, γέμισα το ντεπόζιτο με «κονέ» επειδή έτυχε να έχω καλές δημόσιες σχέσεις με το βενζινάδικο της γειτονιάς μου (μου έριξαν σύρμα λίγο πριν την άφιξη του απεργοσπαστικού ιδιωτικού βυτίου) και δεύτερον ετοιμάζομαι για τριήμερο στη Μύκονο, με μεγάλο μέρος των εξόδων καλυμμένο από μαμά-μπαμπά. Πράγματι κι εγώ όπως οι περισσότεροι –καλομαθημένοι- συνομήλικοι μου δεν έχει χρειαστεί, μέχρι στιγμής, να ασκήσω βία στους συμπολίτες μου για τη διεκδίκηση των αναγκών μου. Και οι μόνες διαδηλώσεις που έχω παραστεί ήταν για τον πόλεμο στο Ιράκ και τον Αλέξη Γρηγορόπουλο. Ίσως γι’ αυτό παρακολουθώ με ανιδιοτελές, ειλικρινές μάτι τα κανιβαλικά σκηνικά με αυτοκίνητα να καβαλούνε πεζοδρόμια και να πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα κεντρικών λεωφόρων, για βρουν τρόπο διαφυγής από ένα ντόμινο ακινητοποιημένων οχημάτων.

Δευτέρα απόγευμα, μετά τη δουλειά. Οι δρόμοι ακινητοποιημένοι, σαν τις χολιγουντιανές ταινίες καταστροφής που όλοι τρέχουν να σωθούν ατάκτως ερριμένοι, λίγο πριν πέσει ο αστεροειδής. Σε εμάς ο κομήτης λέγεται «Αμόλυβδη τέλος». Και που να πας και τι να κάνεις με δίχως αμάξι;

Κι όμως. Κολλημένος στην ακινητοποιημένη λεωφόρο, με το ντεπόζιτο γεμάτο και δίχως κάτι να προσμένω, έσβησατη μηχανή, έβαλα μουσική, έκλεισα το κλιματιστικό κι άνοιξα τα τζάμια. Το δροσερό αεράκι του -στιγμιαία σιωπηλού- δειλινού με τα μοτέρ σβησμένα, είχε μια σουρεαλιστική ευτυχία. Όλοι έξω από τ’ αμάξια τους να μετρούνε μπροστινούς για να δουν αν θα προφτάσουν να γεμίσουν. Λες και μετρούσαν κύματα, «προβατάκια» πριν ξανοιχτούν στο πέλαγος. Άλλοι έβριζαν, άλλοι φλέρταραν την κοπελίτσα με το κάμπριο μπροστά κι άλλοι άναβαν τσιγάρο αργά, ιεροτελεστικά. Και η βραδιά βρήκε νόημα. Στην απόλυτη νέκρα, «ζωή».

Σαν συναυλία του Γούντστοκ σε εκδοχή drive-in. Με τη σκηνή να είναι το βενζινάδικο. Κάποιοι φανατικοί της μπάντας του Βενζινά τρέχουν. Πηδούν πάνω απ’ τη νησίδα με άδεια μπιτόνια στο χέρι. Ροκ σκηνικό. Η Μαλακάσα έφτασε στα νότια προάστια της Αθήνας. Ένα Unplugged συναυλιακό πανηγύρι με φόντο το ζεστό ηλιοβασίλεμα του Ιούλη. Λίγο πριν τη μεγάλη έξοδο του -Πυξ Λαξ- Βενζινοπώλη με την ανορθόγραφη, χειροποίητη ταμπέλα: «Αμόλιβδη τέλος». Βρισιές, μοτέρ ανάβουν, τσιγάρα πετιούνται με δύναμη στην άσφαλτο, και το κομβόι πάει γι άλλα. Λίγο κράτησε. Ας είναι. Άντε, και του χρόνου.

Νικόλας Ανδρουλάκης

PAUL FOR PRESIDENT

2010-07-21T12:41:00.000-07:00

Ποιος Ινιέστα, ποιος Βίγια… Ο Παγκόσμιος πρωταθλητής δεν κρίθηκε απ τα πόδια των παικτών, αλλά απ’ τα πλοκάμια του Παύλου. Το χταπόδι Πολ (ή Πάολο) ξέρει να διαλέγει. Μέντιουμ, διαγαλαξιακή σιωνιστική συνομωσία ή η τύχη του μαλάκιου; Όπως και να χει σημασία έχει πως τα πλοκάμια του χταποδιού έχουν τις απαντήσεις για το μέλλον, σήμερα. Οι μεγάλες αποφάσεις της χώρας και της ζωής μας έπρεπε να περνούν απ τα πλοκάμια του. Εμείς του παραδίδουμε την εξουσία. Ζήτω το θεόσταλτο Φαραώ θαλασσινό, ο Ψαραώ Πάυλος.

Ένα υπουργείο για κάθε του πλοκάμι!

1. Οικονομικών: To ΔΝΤ or not to ΔΝΤ; Για τις βεντούζες του Πολ αυτό το δίλημμα θα ήταν ψωμοτύρι στο θαλάμι του. Ότι αποφάσιζε θα ήταν εγγύηση για τον τόπο. Δε θα ζούσαμε στην ανασφάλεια του αγνώστου. Και η τρόικα θα έκανε μόκο μπροστά του. Στη γουόλ στριτ θα βαρούσαν προσοχές και οι Γερμανοί θα σκέφτονταν «όπως Ισπανία».

2. Εργασίας: Το ζήτημα του ασφαλιστικού μοιάζει με βαρίδι στο λαιμό του εκάστοτε υπουργού. 30 ή 40 χρόνια εργασίας; Πολλά ταμία ή λίγα; Προσλήψεις ή απολύσεις. Για τον Πολ αυτά θα ήταν σαν μια παρτίδα monopoly. Και ότι επέλεγε, βάλσαμο στην ψυχούλα του εργαζόμενου.

3. Περιβάλλοντος: Η θαλασσινή καταγωγή του ιερού μαλακίου είναι εγγύηση για προώθηση της οικολογίας και κυβερνητικές επιλογές με πράσινο χαρακτήρα. Το πλάσμα αυτό έχει κρίση, έχει χαρακτήρα, έχει ψυχή. Τέλος η μόλυνση και η ασυδοσία. Οι θάλασσες θα είναι καθάριες και φυσικές, σα μαρινάρα λαδολέμονο. Να κολυμπάει ο μεζές ηγέτης.

4. Ναυτιλίας: Στο ψάρεμα θα βάλει χαλινάρι και στο καμποτάζ θα δώσει λύση. Οι τούρκοι στο Αιγαίο θα βγαίνουν μόνο με σχεδίες και το εμπόριο της Ελλάδας θα ξεπεράσει το σουξέ των Μινωϊτών της εποχής του χαλκού. Ζήτω η εποχή του χταποδιού.

5. Παιδείας: Μάθε παιδί μου γράμματα κι ο Πολ τις ξένες γλώσσες. Με ένα τόσο κοσμογυρισμένο, μορφωμένο κι ακομπλεξάριστο ηγέτη, οι υδραυλικοί θα έχουν μάστερ και οι προποτζήδες ντοκτορά. Απ την Οξφόρδη θα παρακαλούν για σεμινάρια.

6. Μεταφορών: Μετρό η Τραμ; Πλοίο ή αεροπλάνο; Αττική οδός ή Εγνατία; Δακτύλιος ή διόδια στο κέντρο της Αθήνας; Όποιο κι αν είναι το δίλημμα το χταπόδι έχει απάντηση.

7. Εξωτερικών: . Από τη Ν. Αφρική ως την Ιταλία από τις ΗΠΑ ως την Ελλάδα. Κάθε χώρα και ματς, κάθε λαός και πρόγνωση. Το χταπόδι παίζει στα… πλοκάμια του τις διεθνείς σχέσεις. Τρέμε Fyrom, τρέμε Μέρκελ, τρέμε Ερντογάν.

8. Πολιτισμού: Μετά τη βουβουζέλα, το χάος. Το χταπόδι ξέρει από αθλητισμό, μουσική και κουλτούρα, όσα δεν ξέρει ο κόσμος όλος Κάθε βεντούζα του Πολ κουβαλάει πολιτισμό.

Από τη στήλη Attention Manipulation (ellispoint.gr)

ΠΕΡΙ ΧΤΑΠΟΔΙΟΥ (ο Πολ είναι ο Νέος Τσακ Νόρις…)

ΤΟ ΧΤΑΠΟΔΙ PAUL ΕΠΕΛΕΞΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΧΤΑΠΟΔΙ.
ΤΟ ΧΤΑΠΟΔΙ PAUL ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΜΕ ΠΟΙΟ ΠΛΟΚΑΜΙ ΚΑΝΕΙ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙ.
ΔΕΝ ΤΡΩΣ ΤΟ ΧΤΑΠΟΔΙ PAUL ΕΠΕΙΔΗ ΠΕΙΝΑΣ. ΤΟ ΤΡΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΕΠΕΛΕΞΕ ΝΑ ΜΠΕΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ.
ΑΝ ΨΗΣΕΙΣ ΤΟ ΧΤΑΠΟΔΙ PAUL ΣΤΗ ΣΧΑΡΑ, ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΞΥΔΙ Ή ΛΕΜΟΝΙ.
ΔΕΝ ΨΑΡΕΨΕΣ ΤΟ ΧΤΑΠΟΔΙ PAUL. ΕΚΕΙΝΟ ΕΠΕΛΕΞΕ Ν’ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΙ ΣΤΟ ΚΑΜΑΚΙ ΣΟΥ.
ΤΑ ΧΤΑΠΟΔΙΑ ΚΟΛΥΜΠΟΥΝ ΣΤΟ ΝΕΡΟ. ΤΟ ΧΤΑΠΟΔΙ PAUL ΚΟΛΥΜΠΑΕΙ ΑΠΟ ΧΩΡΑ ΣΕ ΧΩΡΑ.
ΤΟ ΧΤΑΠΟΔΙ PAUL ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΝΑ ΜΗ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΥΔΡΕΙΟ ΤΟΥ
ΠΙΕΣ ΜΙΑ ΓΟΥΛΙΑ ΑΠ ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΟΥ ΕΝΥΔΡΕΙΟΥ ΤΟΥ ΧΤΑΠΟΔΙΟΥ PAUL. ΜΕΤΑ ΔΙΑΛΕΞΕ ΛΑΧΕΙΟ.

(πηγή: twitter.com/NickAndrou)

Ένας πρόεδρος, μια εκστρατεία κι ένα ακριβό Audi

2010-07-19T06:21:00.000-07:00

Κ: Μας έφαγε στις μεταγραφές ο βάζελος.

Α: Πήρε Γκαλάς;

Κ: Πήρε αριστερό.

Α: Μπακ;

Κ: Πρόεδρο.

Α: Είδες ο Τζίγγερ; Προοδευτικός. Επαναστατικός. Ριζοσπάστης.

Κ: Μηηηη! Μη λες ριζοσπάστης. Αυτό είναι το τρέιντμαρκ των Αλαβάνου-Τσίπρα. Ο Κωνσταντόπουλος είναι συνασπιστής παλιάς κοπής.

Α: Σαν τον Κουβέλη;

Κ: Όχι ρε, ο κύριος Φώτης είναι ένα βήμα παραπέρα. Ανανεωτικός δημοκράτης.

Α: Ρε φίλε εγώ όταν ακούω κάποιον να προσεταιρίζεται τον όρο “δημοκράτης” μου κάνει για δεξιός.

Κ: Ρε δεν έχεις αίσθηση...

Α: Και αίσθηση έχω και Κουβέλη θα μπορούσα να ψηφίσω. Μου κάνει καλός άνθρωπος. Ειλικρινής.

Κ: Κι ο Κωνσταντόπουλος είναι ειλικρινής. Είδες με τι αγάπη στο βλέμμα είπε: “Είναι χαρά και τιμή μου που αναλαμβάνω πρόεδρος στον Συνασπισμό”;

Α: Deja vu;

Κ: Ευσεβής πόθος. Πάντα ήταν μπροστά απ΄την εποχή του. Και πίσω απ΄το κόμμα.

Α: Καλά λες. Πρέπει να είναι η πρώτη φορά που ένας υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας ασχολείται με τα ποδοσφαιρικά.

Κ: Δηλαδή τον φαντάζεσαι να κατεβαίνει στη φυσούνα και να εμψυχώνει τους παίκτες, όπως ο Πατέρας;

Α: Τον φαντάζομαι να φωνάζει στους οπαδούς να σταματήσουν τα επεισόδια. Με την βαθιά, τρεμάμενη φωνή της αριστερή συγκινησιακής φόρτισης.

Κ: Στην τελική, ως δικηγόρος, θα ρίξει και καμιά μήνυση. Συνηθίζεται αυτή την περίοδο.

Α: Δηλαδή, για να καταλάβω, αν ξαναπάρει νταμπλ ο Παναθηναϊκός, θα τα σπάει στα μπουζούκια συνοδεία πούρων, λουσμένος με σαμπάνια; Ρητορική ερώτηση…

Κ: Μπορεί να βάλει χαλινάρι στις κραιπάλες των παικτών. Τέρμα οι Φεράρι και τα μπουζούκια. Λιτότητα. Και μέρος του μισθού τους θα πηγαίνει στον αγώνα της αριστεράς.

Α: Άσε που θα γίνουν αλλαγές εκ βάθρων. Πρώτα απ’ όλα οι μέτοχοι θα αποκαλούνται πλέον συνιστώσες. Επιπλέον έχω και μια υποψία...

Κ: Ότι;

Α: Ότι ο ΠΑΟ θα αλλάξει όνομα. Θα λέγεται πλέον ΠΑΜΕ.

Κ: Αυτό του ΚΚΕ δεν είναι;

Α: Ντάξει μωρέ. Όλα ένα είναι.

Κ: Καλά αυτό πες το στην Αλέκα…

Α: Έτσι! Γουστάρω το κόκκινο επαναστατικό ταπεραμέντο. Αλέκα-ψυχάρα-Ολυμπιακάρα.

Κ: Κι ο Πρόεδρος.

Α: Ποιος απ΄όλους;

Κ: Ένας είναι –ο- Πρόεδρος. Ο Γιώργαρος ο Καρατζαφέρης. Τον φαντάζομαι να ενώνει τους δυο δικέφαλους αετούς. ΑΕΚ και ΠΑΟΚ θα γίνουν ένα.

Α: Σου’ ρχονται ένα ένα χρόνια δοξασμένα.

Κ: Σκέφτεσαι την αίγλη του τετρακέφαλου αετού; Μόνο το όνομα λείπει.

Α: Άσ΄το πάνω μου: ΒΥΖΑΝΤΙΝ.Ο.Σ.Π

Κ: Ώρες ώρες, πραγματικά, με τρομάζεις. Τι ακριβώς σημαίνει;

Α: Βυζαντινός Ορθόδοξος Συναγερμός Ποδοσφαιριστών.

Κ: Τρέμε Ερντογάν, η Πόλη είναι δικιά μας.

Α: Τώρα, με τα 700 εκατ. που θα δώσει ο Σάλλας στο δημόσιο με τη συγχώνευση των τραπεζών, θα έχουμε λεφτά να χρηματοδοτήσουμε την εκστρατεία για την Κωνσταντινούπολη

Κ: Πάει να τους πιάσει κορόιδα ο Σάλλας. Θέλει να πάρει το ΤΤ, το στολίδι του στέμματος του Δημοσίου.

Α: Ποιο ΤΤ; Έχει τόσο ακριβό Audi το Δημόσιο;

Κ: Κόψε την πλάκα… άλλωστε θα πάρει μαζί και την ΑΤΕ, που είχε πέρυσι χρέη 400 εκατ.

Α: Αυτό ισχύει. Συμφέρει όμως η προσφορά με οικονομικούς όρους.

Κ: Και να συμφέρει και να μη συμφέρει, ποιος το ξέρει; Όταν σου δίνουν μετρητά η τα παίρνεις και φεύγεις ή λες όχι εξ αρχής. Δεν είναι θέμα τιμής/μετοχή είναι θέμα ανάγκης.

Α: Δηλαδή μας βρίσκουν στην ανάγκη.

Κ: Κι εμείς αυτούς.

Α: Καταλαβαίνω τι λες. Όπως όταν έχεις ένα χωράφι. Δεν έχει νόημα να το κρατάς αν δεν έχεις λεφτά για σπόρους κι όργωμα. Δεν είναι πια επένδυση. Είναι μια αισιόδοξη δαπάνη…

Κ: Όπως οι παχύσαρκοι που κρατούν τα παλιά σινιέ πουκάμισα της νιότης τους με την ελπίδα δίαιτας-γυμναστηρίου.

Α: Κι αν καταφέρει το δημόσιο να γίνει κορμάρα; Θα χει χάσει το πουκάμισο…

Κ: Χάνεις το πρόβλημα. Δεν έχει λεφτά για γυμναστήρια και δίαιτες το δημόσιο. Πουλάς πουκάμισο-γίνεσαι στυλάκι-αγοράζεις νέο πουκάμισο. Απλώς να ελπίζεις να φτιάχνονται ακόμη καλά πουκάμισα τότε. Στην παγκόσμια οικονομία αναφέρομαι…

Α: Όσο υπάρχουν μεταξοσκώληκες δεν αγχώνομαι… Και η greenpeace δεν έχει πει κάτι για να προβληματιστώ σχετικά με το είδος.

Κ: Σχετικά με τα δάση έχεις ανησυχήσει ή… έχει ο θεός;

Α: Ρε φίλε δεν μπορώ να τους καταλάβω τους εμπρηστές. Μιλάμε για βαριά μορφή βλάβης.

Κ: Το κέρδος…

Α: Ναι ως που, ως πότε. Με το παραμικρό αεράκι έχουν το γκαζάκι έτοιμο.

Κ: Το προγραμματίζουν λες;

Α: Βλέπουν ειδήσεις κι όταν έχει καλό καιρό, όταν εμείς κανονίζουμε παραλία και θάλασσα αυτοί λένε «Έλα γιε μου πάμε σήμερα Κυριακή να κάψουμε το δάσος…».

Κ: Και το κάνουν σαν εκδρομή στην –to die soon- εξοχή.

Α: Αφού εν μέσω καλοκαιρινής κρίσης, μόνο τα γκαζάκια-στουπιά-αναπτήρες δεν έχουν εκπτώσεις. Ανελαστική ζήτηση…

Κ: Ο ανθρώπινος παραλογισμός δε νικιέται. Φταίει όμως και το κράτος.

Α: Προφανώς. Όταν ξέρουν και οι καμένες πέτρες πως άλλα λένε οι νόμοι κι άλλα γίνονται…

Κ: Έπρεπε να είναι αμείλικτοι οι κανόνες περί γης: «Κάηκε; Δε χτίζεται ούτε πωλείται». Αναδασώνεται.

Α: Αν είναι κρατική γη πληρώνει το κράτος. Αν είναι ιδιωτική να είναι υποχρέωση του ιδιοκτήτη. Τέλος.

Κ: Να δεις για πότε θα μειωθούν οι πυρπολητές του λαγκαδιού…

Α: Ο θρύλος πύρε πυρπολητή στο μπάσκετ.

Κ: Πάλι ξεφτίλισες τη σοβαρή συζήτηση. Πήραμε Βι-Σπαν.

Α: Τον Kill Bill με το νυσταγμένο πρόσωπο και το φαρμακερό σουτ.

Κ: Κλαίνε οι Γιαννακόπουλοι…

Α: Αφού δεν του έκαναν πρόταση. Δεν τον ήθελαν.

Κ: Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως ο Παικταράς είναι πια δικός μας.

Α: Θέλει λέει τριπλ κράουν.

Κ: Αν ήθελε τρεμπλ ας έμενε στο Ββάζελο. Ο Ολυμπιακός είναι ομάδα με τουπέ. Παίζει για τη χαρά του αθλήματος όχι για τις κούπες.

Α: Αρχίζεις από τώρα να δικαιολογείς μια επερχόμενη στείρα χρονιά; Εγώ έχω εμπιστοσύνη στο Σοφό.

Κ: Ο ‘Ιφκοβιτς είναι σοφός, για το team που χειρίζεται τις μεταγραφές των Αγγελόπουλων δεν ξέρω…

Α: Θέλουμε λέει Κελάτι αντί Σάτο.

Κ: Αυτόν που διώξαμε πέρυσι;

Α: Πέρυσι ήταν αλλιώς.

Κ: Τραυματίας;

Α: Μεγαλύτερο budget.

Κ: Κι ο Σάτο όμως…

Α: Μίζερο όνομα έ;

Κ: Κάπως στατικό. Έπιπλο. Λάκκα.

Α: Αν παίρναμε έναν Δελούδη σέντερ κι ένα Βαράγκη πλέι μέικερ θα ήμασταν πλήρεις.

Κ: Για πρωτάθλημα;

Α: Για στοκατζίδικο. Με αρχηγό τον «φρέσκο» Θοδωρή.

Κ: Και Σόφο όμως.

Α: Εννοείται. Σπίτι χωρίς ντουλάπα…

Κ: Να πάει στον Παναθηναϊκό δηλαδή;

Α: Με τίποτα. Τρέμω στην ιδέα της αξιοποίησης του απ τον Ομπράντοβιτς. Αν κατάφερε να κάνει σταρ τον Μπατίστ, Με τον Σόφο «χτυπάει» κούπα ΝΒΑ.

K: Πάλι καλά που χουμε στη μπάλα Μαρινάκη και βλέπουμε πάλι δόξες στο βάθος.

A: Με Ρόμενταλ, Ριέρα, Γκατούζο και Ροναλντίνιο είμαστε πλήρεις.

Κ: Μήπως ζητάς πολλά; Άλλωστε στη θέση του «Ρόνι» πήραμε Ιμπαγάσα.

Α: Λες εκείνον τον συμμετρικό μπαγάσα ε;

Κ: Συμμετρικό;

Α: Ένας παίκτης που είναι 34, με ύψος ένα-και-34.

Κ: Τυχαίο-δε-νομίζω-ευχαριστώ-πολύ-γεια-σας.

ellispoint.gr

apopano.blogspot.com

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΑΠΟΠΑΝΩ!

2010-07-12T07:44:00.001-07:00

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΑΠΟΠΑΝΩ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ!

Ο Νικόλας Ανδρουλάκης κι ο Χρήστος Καρασαββίδης θα σχολιάζουν τους πάντες και τα πάντα στο... ρετιρέ της Έλλης Στάη (ellispoint.gr). Η εβδομάδα στο μικροσκόπιο...

Ή νιέστα ή βριδικό ή μπαγάσα (12.07.2010)

K: Παιχταράς ο Ινιέστα δε λέω... κάτι έχει όμως στο πρόσωπο. Δε θυμίζει πολύ σαρανταπεντάρη άνεργο ηθοποιό;

Α: Ναι αμέ. Κι ο Ρόμπεν έχει το γονίδιο του Μπέντζαμιν Μπάτον. Δεν πας καλά...

Κ: Έλα πες την αλήθεια, πόσα στοιχημάτισες στη νίκη της Ισπανίας;

Α: Δεν πόνταρα καθόλου ρε.

Κ: Είσαι κι εσύ της θεωρίας πως έριξαν κάτι στο ενυδρέιο του Πολ για να μας παρασύρουν, ε; Η διεθνής μαφία του στοιχήματος. Ο Σιωνιστές της Φίφα κτλ...

Α: Σιγά μην ήταν στο κόλπο κι ο Ινιέστα... Φίλε μου το χταπόδι δεν κάνει ποτέ λάθος, δεν ξεγελιέται, έχει κρίση.

Κ: Κρίση έχει η Ελλάδα, κρίση έχει η Αργεντινή, το χταπόδι σου έχει απλώς έφεση στη θράκα-λαδολέμονο.

Α: Είσαι εμπαθής και κομπλεξικός. Πες πως είχες ποντάρει Γερμανία στον ημιτελικό κόντρα στις προβλέψεις του μέντιουμ μαλάκιου... Γερμανόφιλε, εθνοπροδότη. Αν υπήρχε Εθνική ΔΝΤ με αυτούς θα ήσουν.

Κ: Μαλάκιος είσαι και φαίνεσαι. Απλώς πόνταρα στη Γερμανία από αντίδραση στο χταπόδι. Είμαι αντισυμβατικός. Επαναστάτης.

Α: Επαναστάτη που υποστηρίζει τη Γερμανική αρμάδα του Σβάινσταϊγκερ πρώτη φορά ακούω. Μήπως θεωρείς κι επαναστάτες του αγώνα τα Ες-Ες;

Κ: Μην το συνεχίσεις...

Α: Εσύ μην το συνεχίσεις. Όσο για το μαλάκιος... σου 'ρχεται μήνυση αλά Τζούλια-Θεοδωράκης.

Κ: Τι;

Α: Αποκλείεται να μην ξέρεις...

Κ: Τι να ξέρω ρε;

Α: Η Τζούλια έκανε μήνυση στο Σταύρο Θεοδωράκη.

Κ: Πως κι έτσι;

Α: Την ανέφερε ως πορνοστάρ.

Κ: Α, τον άσχετο. Ξέχασε το “απόλυτη ελληνίδα” μπροστά, ε;

Α: Άστα να πάνε... Ο Σταύρος έχει πάθει σοκ. Φοβάται μην του επιτεθεί ο Μένιος.

Κ: Φραστικά ή σωματικά;

Α: Για να καταλάβεις, ετοιμάζει ειδικό αφιέρωμα στην εκπομπή της Κυριακής. Θα την αναφέρει ως “απόλυτη ελληνίδα πρωταγωνίστρια” για να ρεφάρει.

Κ: Απέργησες;

Α: Όχι.

Κ: Απεργοσπάστης λοιπόν.

Α: Κάθε άλλο... απλώς δε νιώθω πως δικαιούμαι τον τίτλο του δημοσιογράφου, για να έχω το δικαίωμα στην απεργία. Αν δεν έχεις κάνει ρεπορτάζ στη λωρίδα της Γάζας, είσαι μαϊμού δημοσιογράφος. Λακές.

Κ: Σιγά ρε... έκανε και το Μετρό απεργία άλλωστε.

Α: Ούτε Μετρό είμαι.

Κ: Πολύ καλό αστείο ρε, μπράβο. Σοβαρά τώρα, χωρίς συγκοινωνίες τι κάνεις, πως κινείσαι;

Α: Με το αυτοκίνητό μου, ακριβώς όπως μετακινούμαι κι όταν έχει Μετρό.

Κ: Καπιταλισμένε μικροαστέ, σκλάβε των Καρτέλ βενζίνης.

Α: Θα πάρω υβριδικό lexus 3200 κυβικά, σαν των βουλευτών, να έχω φοροαπαλλαγή και να μην πληρώνω τέλη. Να έρθει στα ίσια το επιπλέον έξοδο με την αύξηση της αμόλυβδης.

Κ: Ανόητε, η κυβέρνηση θα νικήσει αυτή τη νοοτροπία. Θα ενσωματώσει τα τέλη στην τιμή της βενζίνης.

Α: Φοβερό μέτρο. Έτσι δηλαδή αυτός που έχει ένα μεταχειρισμένο στέισον του '98 θα πληρώνει τα ίδια τέλη με εκέινον που έχει τέσσερα Καγιέν στο γκαράζ του.

Κ: Γιατί κάποιος να πάρει τέσσερα Καγιέν;

Α: Για τον ίδιο λόγο που στη βουλή πήραν τα υβριδικά Lexus... Επειδή μπορούν.

Κ: Καλά ο Θρύλος γράφει ιστορία με τις μεταγραφές.

Α: Προϊστορία καλύτερα.

Κ: Λες να πάρουμε Ροναλντίνιο;

Α: Ή Μπαγάσα;

Κ: Ποιος είναι αυτός;

Α: Είναι διφορούμενος. Ή δεκάρι ή μπαγάσας.

Κ: Κάτι μου θυμίζει. Ισπανία έπαιζε;

Α: Πολύ παλιά. Αλλά το δικό μας το ασφαλιστικό θα του δώσει σύνταξη.

Κ: Συμβασιούχος ή Σταζ;

Α: Υπερήλικας με φουλ ένσημα. Ο Λοβέρδος έχει πάθει πλάκα.

Κ: Πρέπει ο Μαρινάκης να είναι ποδηγετημένος απ΄ την τρόικα.

Α: Εμένα μου φαίνεται ψυχάρα - ολυμπιακάρα. Γαλαντόμος. Καλοφαγάς.

Κ: Αυτά δεν έχουν σημασία. Ήταν όρος του ΔΝΤ να δώσουμε σύνταξη και σε ευρωπαίους ποδοσφαιριστές.

Α: Βοηθιέται κι ο τόπος έτσι. Γίνεται αναδιανομή του πλούτου.

Κ: Τι εννοείς;

Α: Οι ποδοσφαιριστές δίνουν ρευστό στην αγορά. Μπουζούκια, Μύκονος, ποτά, τσιγάρα.

Κ: Αυτά μέχρι 1η Σεπτεμβρίου. Μετά τέλος.

Α: Κλείνει η Μύκονος; Μη μου λες τέτοια κι έχω κανονίσει διακοπές Σεπτέμβρη.

Κ: Ποια Μύκονος ρε. Το κάπνισμα. Οριστική απαγόρευση. Οι Έλληνες δεν θα καπνίζουν πλέον.

Α: Το ΄πε το χταπόδι;

Κ: Το Ε.Σ.Υ.

Α: Το ΕΓΩ να λες.

Κ: Ποιο εγώ;

Α: Δε θυμάσαι τα ιατρικά σκάνδαλα: ¨Φακελάκι, ΕΓΩ;¨

Κ: Φακελάκι: Οκτώ γράμματα. Χταπόδι: Οκτώ πλοκάμια.

Α: Τυχαίο-δε-νομίζω-ευχαριστώ-πολύ-γεια-σας.

ΟΙ ΑΠΟΠΑΝΩ

apopano.blogspot.com

ellispoint.gr

TOP 5 AFTER CRISIS CAREERS

2010-06-16T12:04:00.000-07:00

Στη μετά κρίσης εποχή, νέα, δημιουργικά επαγγέλματα θα γίνουν δημοφιλή, σε μια προσπάθεια να σταθέι η χώρα ξανά στα πόδια της. θα χρειαστεί ~~τύχη~~ θέληση, ~~δουλικότητα~~ υπομονή και ~~διασυνδέσεις~~ μεράκι, για το ευ ζειν του εργαζομένου της νέας εποχής. Σας παρουσιάζουμε τις Top5 νέες ειδικότητες του αύριο.

Βοηθός λογιστή για διαχείριση αποδείξεων. Με το νέο φορολογικό σύστημα, κάθε απόδειξη μετράει. Ήπιε ο ~~μαλάκας~~ φορολογούμενος καφέ στα sturbacks; Μέσα! Φτηνό δείπνο σε φαστφουντάδικο; Μέσα! Αγόρασε ένα κουτί ~~προφυλακτικά~~ τσιγάρα; Μέσα; Τσίχλες; Μέσα! Την τσόντα της ~~Ντούβλη~~ Τζούλιας; Μέσα! Τέσσερα λίτρα βενζίνη ~~φαρμάκι~~ 20 ευρώ; Μέσα! Ε, μ’ αυτά και μ’ αυτά μαζεύονται τσουβάλια οι αποδείξεις. Ένας λογιστής, μονάχος, που να τα βγάλει πέρα; Έτσι, το ελληνικό κράτος δημιουργεί μια νέα ειδικότητα για απόφοιτους οικονομικών και λογιστικών σπουδών. Ειδικά όσοι έκαναν συλλογές από ~~αυτοκόλλητα~~ ~~Panini~~ γραμματόσημα μικροί, θα διαπρέψουν σε αυτή τη δύσκολη επιστημονική διαδικασία ταξινόμησης και πράξεων. Όλα για το κέρδους του ~~κορόιδου~~ τίμιου φορολογούμενου

Ιδιοκτήτης μπουτίκ υγρών καυσίμων. Με τις νέες τιμές των πετρελαιοειδών, τέρμα τα βενζινάδικα που ξέρατε. Η μαζική αγορά θα εκλείψει και στη θέση των φτηνιάρικων πρατηρίων θα ~~φυτρώσουν~~ ανοίξουν, chic καταστήματα. ~~Νοθευμένη~~ 100άρα αμόλυβδη, σε συλλεκτική γυάλινη συσκευασία των 100ml. Ντίζελ σε οικογενειακό pack –τρία μονόλιτρα κι ένα ακόμη δώρο. Ακόμη, πλύσιμο του οχήματος στο χέρι, από ~~απολυμένους εργαζομένους συνεργείων και αντιπροσωπειών~~ εξειδικευμένο προσωπικό. Γενικά, ~~η αισχροκέρδεια~~ οι υπηρεσίες των βενζινοπωλών θα προσαρμοστούν στη νέα ελίτ αγορά των καυσίμων. Ο λαός θα χρησιμοποιεί ~~μουλάρια~~ συγκοινωνία ή νέα ~~αργοκίνητα~~ οικολογικά υβριδικά οχήματα. Ζήτω η πράσινη ανάπτυξη!
Καθηγητής ξένων γλωσσών για επίδοξους μετανάστες. Το νέο μεταναστευτικό κίνημα θα είναι μαζικό. Ο τόπος δε μας χωράει όλους. ~~Οι φτωχοί~~ Κάποιοι θα χρειαστεί να εγκαταλείψουν τη χώρα για ξένους τόπους με τ’ όνειρο για ~~επιβίωση~~ μια καλύτερη ζωή. Όμως ο 21^ος αιώνας δεν είναι 50’s. Πλέον η νοηματική και το «μι γκρεκο γουόρκ χίαρ» δε φτάνουν. ~~Άνεργοι~~ Ειδικευμένοι καθηγητές θα προσφέρουν ~~ακριβά~~ υπερ-εντατικά σεμινάρια με όλες τις απαραίτητες εκφράσεις, ανά φύλο, ηλικία και χώρα προορισμού. Από ~~βίζιτες~~ μοντέλα στο Παρίσι και ~~πορνοστάρ~~ ηθοποιούς στην Αμερική, μέχρι ~~σουβλατζήδες~~ εστιάτορες στην Αγγλία κι ~~εργάτες~~ μηχανικούς στη Γερμανία. Ως και Κινεζικά, άμα λάχει.
Έμπορος μεταχειρισμένων ενδυμάτων και συσκευών. Απλά τα πράγματα. Ακόμη και στους δύσκολους καιρούς οι καπιταλιστικές μας συνήθειες δε θα πεθάνουν. Όμως που χρήματα για αλόγιστες σπατάλες… Η λύση είναι μία. Αυτό που είναι ~~άχρηστη μαλακία~~ περιττό δώσε το σε κάποιον που ίσως του φανεί χρήσιμο. Πως θα γίνει αυτό; Ξεχάστε το ebay που είναι χρονοβόρο ~~κι όλες οι φώτο είναι μαϊμού~~ κι απρόσωπο. Το παλιατζίδικο της γειτονιάς τα έχει όλα και συμφέρει! Από φορτιστές αυτοκινήτου μέχρι ~~λιωμένες~~ vintage Louis Vuitton, όλα εκεί. Δώστε και πάρτε. Η μετά κρίσης δικαίωση των απανταχού shopaholic.
Ανθρωπομεσίτης. Ακούγεται τρομακτικό μα είναι σωτήριο. Στις μέρες μας δεν υπάρχει περιθώριο για μίσθωση πολλών ανθρώπων για τις ανάγκες κάθε νοικοκυριού. Ψάχνεις κηπουρό που να ξέρει να μαγειρεύει σουντζουκάκια βιολογικά; Λογιστή που να επισκευάζει τηλεοράσεις; Παιδίατρο που να διαβάζει παραμύθια στα παιδιά πριν κοιμηθούν; Καμαριέρα εξπέρ στις ~~πίπες~~ πασιέντζες; Ηλεκτρολόγο αυτοκινήτου που να παίζει μουσική σε παιδικά πάρτι; Τώρα οι ειδικοί ~~νταμαρτζήδες~~ ανθρωπομεσίτες, είναι εδώ να σου βρουν τον άνθρωπο που, με ένα μεροκάματο, λύνει χίλια προβλήματα. ~~Η φτώχια και η ανεργία~~ Το μεράκι κάθε εργαζόμενου είναι η αφορμή για homo univesalis επαγγελματίες. Και οι μεσίτες έχουν ~~φακελώσει~~ αρχειοθετήσει ανθρώπους και ικανότητες, πριν από εσάς για εσάς.

Σύντομα ίσως ανακαλύψουμε κι άλλα χρήσιμα κι εξασφαλισμένα επαγγέλματα. Πριν από εσάς, για εσάς... ~~ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.~~

ΠΕΝΤΕ ΓΙΑ ΟΛΑ

2010-06-10T09:02:00.000-07:00

Η επιστροφή του M.N. στη μετά-κρίσης εποχή.

Το Twitter μας έμαθε να περιοριζόμαστε σε 140 χαρακτήρες. Μπορούμε, όμως, να ορίσουμε και να ~~κράξουμε~~ σχολιάσουμε πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις της επικαιρότητας με πέντε (!) μόνο λέξεις; ~~Με τίποτα~~ Ναι, μπορούμε. Ιδού το 1ο μέρος της νέας ~~τουρλού~~ θεματικής ενότητας:

Έλληνας: μαλάκες γαμήθηκα στην κίνηση πάλι
Κρίση: 72 άτοκες δόσεις με κάρτα
Κόκκαλης: πάμε μωρή ψυχάρα πρόεδρε λαμόγιο
Παναθηναϊκος: όταν εμείς τότε στο Γουέμπλεϊ
ΑΕΚ: γήπεδό στη Νέα Φιλ αδέλ-φιά
Αφοί Αγγελόπουλοι: Κόμπε Μπράιαντ ή Σκούνι Πενν;
Γ. Παπανδρέου Jr: μπορούμε έχουμε τα λεφτά ΔΝΤ
Γερμανοί: δώδεκα ευρώ τη χωριάτικη Ελληνάρες;
ΔΝΤ: μειώσεις μισθών και αυξήσεις φόρων
Τζούλια: απόλυτη σταρ, πορνοστάρ, πόρνη

Σειρήνα: από περιπολικού έγινε μάρκα τσόντας
13ος μισθός: χα χα χα χα χα
Σύνταξη: θα τη δικαιούσαι όταν πεθάνεις
Νέα Δημοκρατία: νέο όνομα της Πολιτικής Άνοιξης
Εθνική Ελλάδος: πειρατικό μαυσωλείο 2004 γλιστράει φορμόλη
Ότο Ρεχάγκελ: παππούς εθνικός ευεργέτης μαλλί κατγάμι
Μένιος Φουρθιώτης: εξαίρεση στην απαγόρευση δημόσιου λιθοβολισμού
Σπύρος Ρέβης: αν τον αγγίξεις βάλε μπεταντίν
Σαμπάνια: Πιείτε πριν τη δει η Τζούλια
Ντούβλη: δεν το έκανε για λεφτά
Ευγενία Μανωλίδου: δεξιά σεμνοβιτσιόζα σε κορμί μπριόζα
ΣΥΡΙΖΑ: τρεις νοματαίοι δε βγάζουν άκρη
Μουντιάλ: παίχτες ντοπαρισμένοι ποτέ ηττημένοι, pizzahut
Άηφοουν 4: πανέμορφη γκόμενα με άχρηστες γνώσεις
Παπακαλιάτης: εξώπορτα, εξομολόγηση, σεξ-στα-όρθια, requiem-for-a-dream, πυροβολισμός
Γκρικ Άηντολ: Με το ζόρι δε γίνεσαι
Ελληνική σημαία: Αργεντίνικη. Φτωχοί ας κατακτήσουμε μουντιάλ

Συνεχίζεται...

CRISIS MANAGEMENT BREAK

2010-05-08T08:10:00.000-07:00

Όπως έχετε παρατηρήσει, ο Mikros Nikolas, απέχει από τη δράση τις τελευτάιες εβδομάδες. ο λόγος είναι η παρατήρηση, μελέτη κι ανάλυση της οικονομικής κρίσης. Σε λίγες ημέρες το ιστολόγιο θ' αρχίσει να γεμίζει με αναρτήσεις-βάλσαμο στις δύσκολες εποχές που περvάει ο τόπος μας κι ο πλανήτης. Από τα Cayenne στον Όλι Ρεν κι από τη Τζούλια στη Σταδίου. Η απάντηση του λαού (sic) στις προκλήσεις του μέλλοντος. Ο ανεπιτήδευτος σαρκασμός του Μ.-Ν. θα προσπαθήσει να σκοτώσει τη σοβαροφάνεια, σε μια προσπάθεια να βρούμε τη σοβαρότητα, τη λογική και την αξιοπρέπεια. Είναι ανάγκη. Νισάφι πια.

LOST PHILOSOPHY

2010-04-11T05:39:00.000-07:00

Η τελευταία σεζόν της σειράς με του πιο πιστούς θεατές ξεκίνησε. Γιατί, όμως, οι Νίτσε, Φρόυντ και Άινσταϊν, δε θα έχαναν επεισόδιο;

Το Lost είναι αναμφισβήτητα η πιο πετυχημένη σειρά των τελευταίων ετών. Με δική της on line βιβλιοθήκη (Lostpedia) και εκατομμύρια φανατικών θαυμαστών ανά τον κόσμο να μετρούν αντίστροφα μέχρι το τελευταίο επεισόδιο της έκτης σεζόν, όταν και ο ιδιοφυής δημιουργός J.J. Abrams υποσχέθηκε πως θα απαντηθούν αμέτρητα ερωτηματικά που μένουν αναπάντητα. Τι είναι αυτό όμως που κάνει τη σειρά τόσο ξεχωριστή, ώστε αν ζούσαν σήμερα οι Νίτσε, Φρόυντ και Άινσταϊν, θα την παρακολουθούσαν μετά μανίας, σε τηλεόραση πολλών ιντσών, συνοδεία πίτσας-μπύρας; Μεταφυσικά ανεξήγητα στα όρια της φιλοσοφίας και διαπροσωπικές σχέσεις που μοιάζουν με λαβύρινθο. Όλα τα «αγαπημένα» κλισέ της ψυχανάλυσης, μοιρασμένα στους ήρωες της σειράς, σαν ένα πάζλ ανθρώπινης ψυχολογίας. Μήπως τελικά το Lost, κρύβει πίσω από τις εκρήξεις, την τροπική ζούγκλα και τα ταξίδια στον χωροχρόνο, στοιχεία αρχαίας Τραγωδίας;

Ο ΕΡΩΤΑΣ & Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ, έχουν την τιμητική τους. Το ερωτικό τρίγωνο Τζακ, Κέιτ, Σώγερ, που έγινε τετράγωνο, με την παρουσία της Τζουλιέτ. Ο Φρόυντ θα αφιέρωνε ώρες αναλύοντας τους συναισθηματικούς συσχετισμούς πάθους, φόβου, εξάρτησης και συγχώρεσης μεταξύ τους. Το ίδιο ισχύει και για τους Τζιν και Σαν. Ο επικολυρικός έρωτας της Άπω Ανατολής. Ο χώρος, ο χρόνος και η μετάφραση στέκεται ανάμεσά τους…

Ο ΗΡΩΙΣΜΟΣ & Η ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ αλλάζουν τη ροή των γεγονότων. Η ζωή του «τραγικού ήρωα» Ντέσμοντ είναι συνυφασμένη με το νησί. Των επιβατών της μοιραίας πτήσης της Oceanic, επίσης. Από τον ex-βασανιστή της Αλ Κάιντα Σαϊντ, και τον «ανάπηρο» κυνηγό Λοκ, μέχρι τον παχύσαρκο Χέρλι και το ναρκομανή ροκ σταρ Τσάρλι, όλοι κρύβουν μέσα τους ένα μικρό ήρωα. Γραφικό κλισέ ή μήπως ο Φρόυντ θα δικαίωνε τους ήρωες του Abrams;

Ο ΧΩΡΟΣ & Ο ΧΡΟΝΟΣ είναι σχετικά, όπως θα έλεγε ο θείος Άλμπερτ. Στο Lost η εύθραυστη και ακατανόητη έννοια της σχετικότητας του χωροχρόνου είναι τυπική καθημερινότητα για τους ήρωες.

Η ΓΝΩΣΗ & Η ΠΙΣΤΗ μάχονται ασταμάτητα. Η επιστήμη ενάντια στη μεταφυσική, Η λογική ενάντια στο συναίσθημα. Ο Τζακ έχει μια λογική ερώτηση για κάθε παράδοξο στο νησί. Ο Λοκ μια παράλογη απάντηση. Κι ο Μπεν ένα γρίφο. Κι όμως, οι ρόλοι κάποιες φορές αντιστρέφονται. Το νησί φαίνεται πως περιπαίζει τα όρια του μυαλού των πρωταγωνιστών.

Η ΓΕΝΝΗΣΗ & Ο ΘΑΝΑΤΟΣ είναι σχετικά, όπως η ροή του χρόνου. Από το, γεννημένο στο νησί, βρέφος Άαρον, μέχρι τον «αθάνατο» Ρίτσαρντ, η ζωή ξεκινά και σταματά απρόβλεπτα. Για να ξανα-ξεκινήσει, ενίοτε.

ΤΟ ΚΑΛΟ & ΤΟ ΚΑΚΟ σε μια μάχη δίχως τέλος. Στον 5^ο κύκλο είδαμε τον Τζέικομπ να φορά λευκά και τον ορκισμένο εχθρό του μαύρα. Ποιος όμως είναι ο καλός και ποιος ο κακός; Είμαστε στην κόλαση, στον Παράδεισο ή στο Κουτί της Πανδώρας; Τα φαινόμενα ενδέχεται να απατούν και οι έννοιες να είναι αλληλένδετες κι αδιάσπαστες. Ο Νίτσε θα συναρπάζονταν από αυτή την προοπτική.

Η ΕΥΘΥΝΗ & Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ δοκιμάζονται. Τζακ εναντίον Λοκ. Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Ποιος ηγέτης έχει το σωστό δρόμο; Η εμπιστοσύνη των υπολοίπων είναι σε ένα τεντωμένο σκοινί. Μήπως και οι δύο δρόμοι οδηγούν στην ίδια διέξοδο ή το ίδιο αδιέξοδο;

Η ΜΟΙΡΑ & ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ μοιάζουν ανίκητα. Οι πρωταγωνιστές, όσο προσπαθούν να ξεμπλέξουν το κουβάρι του πεπρωμένου τους, πλέκονται όλο και πιο πολύ στα «πλοκάμια» της μοίρας. Υπάρχει τελικά διαφυγή; Κι αν είναι μαριονέτες μιας ανώτερης δύναμης, γιατί τους επέλεξε; Η έκτη σεζόν δείχνει πως έχει μια απάντηση σε όλα.

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ & Η ΛΥΤΡΩΣΗ είναι η αφετηρία και ο στόχος. Από τους μοιραίους αριθμούς Λόττο του Χέρλι και τη δολοφονία του πατέρα της Κέιτ, μέχρι το «Ελντοράντο» του Σώγερ και την αυτό-εξορία του Σαίντ, όλοι οι ήρωες προσπαθούν να λυτρωθούν από το παρελθόν που τους σημάδεψε. Μήπως τελικά αυτό το κοινό στοιχείο είναι η αρχή των πάντων στο Lost. Ο Abrams, μόνο, γνωρίζει…

-> Το σίγουρο είναι πως με τόσο μεγάλα και φιλοσοφικά ερωτήματα, αν οι Νίτσε, Φρόυντ κι Άινσταϊν ήταν ακόμη κοντά μας θα έβλεπαν με αγωνία το τέλος της σειράς..

Τώρα που το ξανασκέφτομαι, λέτε να μην πέθαναν ποτέ; Ίσως βρίσκονται παγιδευμένοι στο χωροχρόνο σε κάποιο τροπικό και συγκρίνουν τις θεωρίες τους. Καλή φάση…

(Παραλλαγμένο το κείμενο βρίσκεται δημοσιευμένο στο Nitro Απριλίου)

THE COVER PHOTO CALENDAR

2010-04-11T02:55:00.000-07:00

Όλες οι φωτογραφίες εξωφύλλου του Blog. Ένα Wallpaper για κάθε μήνα που περνά, να έχετε να κατεβάζετε...

(click-the-pics for full image)

~~ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ~~

~~ΙΟΥΛΙΟΣ-ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ~~

~~MUNDIAL SPECIAL EDITION~~

~~ΙΟΥΝΙΟΣ~~

~~ΜΑΙΟΣ~~

~~ΑΠΡΙΛΙΟΣ~~

~~ΜΑΡΤΙΟΣ~~

~~ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ~~

~~GUEST STAR ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ~~

~~ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ~~

~~~~ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ~~~~

~~ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ~~

MORE

COME

mikros-nikolas.com

ΤΟ ΕΠΙΦΩΝΗΜΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΦΡΑΖΕΙ

2010-04-07T08:12:00.000-07:00

Όλοι είναι επιφυλακτικοί και δύσπιστοι. Κι όμως. Η Χώρα έπεσε διάνα με την υποψηφιότητα του «OPA» στη Γιοροβίζιον. Γιατί;

Η συμμετοχή του Γιώργου Αλκαίου απογοήτευσε τους περισσότερους γιουροβιζιονόφιλους. Για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια δεν ονειρεύεται κανείς πρωτιές και σαμπάνιες (όχι δεν ήταν υπονοούμενο για το απαγορευμένο βίντεο) και οι τόνοι είναι χαμηλοί. Μήπως όμως, το «OPA» είναι ότι αντιπροσωπευτικότερο έχουμε στείλει στο διαγωνισμό; Παίζει, δηλαδή, το ενδεχόμενο η Ελλάδα του 2010 να περιγράφεται αλληγορικά, μέσα από τους επαναστατικούς στίχους και το κρητικο-goth show του Γιώργου;

Ας δούμε κατ’ αρχάς τη σημειολογία της υποψηφιότητας. Φέτος ήταν εμφανές πως η ΕΡΤ κυνηγά τον αποκλεισμό μας, για λόγους οικονομίας. Έτσι, όλα τα υποψήφια κομμάτια ήταν λιγότερο υποσχόμενα απ’ ότι συνήθως. Όχι πως δεν είχαν άποψη οι υπερήλικες emo της Σάννυς Μπαλτζή. Με τίτλο συγκροτήματος «Μπέντζαμιν Μπάτον» θα έσκιζαν στο Schoolwave. Αντίστοιχα, ο Αλκαίος κατακρίθηκε ως παρουσία επειδή δεν είναι υπερηχητικός σταρ όπως ο Sakis ή δεν έχει τη φωνή της Άννας Βίσση. Και πως το τραγούδι με ένα ringtone να δίνει το ρυθμό, θυμίζει κακέκτυπο των σουξέ του Μαζωνάκη, προ δεκαετίας.

Κι όμως. Εν αντιθέσει με το Σάκη, ο Γιώργος εκφράζει το μέσο Έλληνα. Είναι καλοφαγάς, τραγουδάει μέτρια, δε χορεύει, γουστάρει να βλέπει μπάλα, ίσως χρωστάει στην πιστωτική και δε φοβάσαι μη σου φάει τη γκόμενα. Είναι σαν κολλητός σου. Σε περιόδους κρίσης η αμεσότητα, η ταύτιση με τον καλλιτέχνη είναι το ζητούμενο, όχι η εξιδανίκευση. Άρα, ο Αλκαίος είναι κάτι σαν το «πειρατικό» της Εθνικής. Σχετικά ατάλαντο, μα ηρωικό, ελληνικό, δικό μας. Κάτι που ούτε ο Ρουβάς, ούτε η Παπαρίζου, ούτε η Καλομοίρα, ούτε κανείς άλλος δε θα μπορούσε να μας εμπνεύσει, τόσο πολύ. Συνδυάζοντας, μάλιστα, το διαχρονικά δημοφιλές στους Ευρωπαίους Κρητικό ύφος (χορός, λύρα κτλ), με τα πολεμικά leather που γουστάρουν οι βόρειοι (εντάξει θυμίζει λίγο Ρουσλάνα) και τα τύμπανα, ο καλλιτέχνης έπεσε διάνα, στον ηρωικό σκοπό του.

Επίσης, το κομμάτι μας εκφράζει και σε πολιτικο-κοινωνικό επίπεδο. Κατ αρχάς οι στίχοι μιλούν για «φωτιά στο χθες». Οι επαναστατημένη νεολαία του «Δεκέμβρη» δε θα μπορούσε να ταυτιστεί περισσότερο με κάποιο στίχο pop τραγουδιού. Το «OPA» εκφράζει την ανάγκη για ρήξη με το χθες. Ακόμη, οι στίχοι εκφράζουν και κάθε χρεωμένο Έλληνα, με πρώτο και καλύτερο το κράτος, που με μπροστάρη το Γιώργο (όχι τον ΓΑΠ, τον Αλκαίο) τολμάει να βροντοφωνάξει στους Ευρωπαίους πως ρίχνει φωτιά στα χρέη και της αλόγιστες σπατάλες που μας προσάπτουν. Τέλος το «OPA» ταιριάζει στην κουλτούρα μας ως επιφώνημα. Πετάς τόνους λουλούδια στα μπουζούκια και πληρώνεις με δανεικά; OPA! Περιμένεις πέντε ώρες στην ουρά της εφορίας και κλείνουν επειδή πήγε η ώρα Δύο; OPA! Ο γιατρός ζητάει φακελάκι; OPA! Σε παράτησε η γυναίκα σου για τον αδερφό σου; OPA! Μια λέξη, μια χώρα, ένας διαγωνισμός…

Έτσι, φαντάζει εφικτός ο στόχος της 17^ης θέσης, που αποτελεί εθνικό μας φετίχ με κάθε «ιδιαίτερη» συμμετοχή μας. Από την α λα Xena-warrior-princess, Μαντώ, Μέχρι τον ένα και μοναδικό, τον απόλυτο, διαστημικό Μάικ Ρακιντζή, με το ιστορικό «ματάκι στην κάμερα» στο s.a.g.a.p.o. Το «OPA» είναι και γούρικο, σημειολογικά, καθώς αυτά τα τρία γράμματα είναι το φετίχ του Αλκαίου. Κάποτε γνώρισε μεγάλη επιτυχία με το «Sagapao, PAO, PAO». Φέτος είναι η σειρά του «OPA». Αν αποτύχει η προσπάθεια με το συγκεκριμένο επιφώνημα, ίσως επανέλθει σε δέκα χρόνια δριμύτερος, με το «APO». Ποιος ξέρει…

(Παραλλαγή του κειμένου βρίσκεται δημοσιευμένη στο Nitro Απριλίου)

ΛΕΝΕ / ΕΝΝΟΟΥΝ (Cinema Edition)

2010-03-09T00:17:00.000-08:00

Η νέα, μεγάλη θεματική ενότητα συνεχίζεται! Φράσεις κλισέ και το πραγματικό τους νόημα! Στο Πέμπτο (!) μέρος αποκαλύπτουμε αυτά που όλοι σκεφτόμαστε και κανείς δεν παραδέχεται... στον Κινηματογράφο.

Αξέχαστη ερμηνεία = πολύ κλάμα
Κέρδισε τους κριτικούς = ψευτοκουλτουριάρικη, με ένα πλάνο μεγαλώνεις παιδί
Αποκαλυπτική ερμηνεία = φαίνονται συνεχώς οι ρώγες της
Ανατρεπτικό φινάλε = το έχεις δει σε πάνω από 20 ταινίες
Γροθιά στο στομάχι του κατεστημένου = οι ήρωες είναι γκέι ναρκωμανείς
Αριστούργημα = 3.5 ώρες

Τα εφέ σε καθηλώνουν = δεν υπάρχει σενάριο

Λαμπερό κάστινγκ = δεν υπάρχει σενάριο
Υποψήφιο για 7 όσκαρ = δεν κέρδισε τίποτα
Έχει το κοινό του = δεν βλέπεται
Καταιγιστική δράση = σε πιάνει πονοκέφαλος
Ανατρεπτική σκηνοθεσία = δεν καταλαβαίνεις τίποτα
Ανάλαφρη κομεντί = φεμινιστική και γλυκανάλατη, πολλά τριαντάφυλλα και δείπνα
Αστυνομική περιπέτεια = αιματοβαμμένη και σοβινιστική, πολλές σειρήνες περιπολικών και σεξ στα τέσσερα
Βγάζει γέλιο = σε μια σκηνή
Τρομακτική = ησυχία-ησυχία-ησυχία-μπαμ
Ερωτικό θρίλερ = τσόντα με δολοφόνο
Μυστηρίου = αστυνομική χωρίς πιστολίδι
Εποχής = πολλά άλογα χωρίς λόγο
Εντυπωσιακά κοστούμια = τίποτα άλλο
Καθηλωτικό soundtrack = αγόρασε το cd, μη δεις την ταινία

Όσκαρ καλλιτεχνικής διεύθυνσης = ταινιάρα του Tim Burton που αδικήθηκε

Αντρική ταινία = πιστολίδι-μαφία-αυτοκίνητα-βίζιτες

Γυναικεία ταινία = αγαπιούνται-χωρίζουν-μοναξία-αγαπιούνται

Πρωταγωνιστεί η Μέριλ Στριπ = ταινιάρα

Πρωταγωνιστεί ο Σον Πενν = ταινιάρα

Πρωταγωνιστεί η Βαρντάλος = όπλο στο στόμα

Πρωταγωνιστεί ο Ρ. Πάτινσον = πάρτε αποσμητικό (δεν πλένεται)

Πρωταγωνιστεί η Τζ. Ρόμπερτς = πάρτε ορθοδοντικό (πόσα δόντια έχει;)

Πρωταγωνιστεί ο Τζ. Κλούνεϊ = πάρτε Μαρτίνι

Πρωταγωνιστεί η Μέγκαν Φοξ = πάρτε φωτογραφική

Σκηνοθετεί ο Σκορτσέζε = ταινιάρα, παίζει ο Ντι Κάπριο

Σκηνοθετεί ο Τιμ Μπάρτον = ταινιάρα, παίζει ο Τζώνυ Ντεπ

Σκηνοθετεί ο Γούντι Άλλεν = ταινιάρα, παίζουν πανέμορφες και προκλητικές γκόμενες

Σκηνοθετεί ο Κάμερον = 300 εκ. δολάρια σπαταλήθηκαν

Σκηνοθετεί Έλληνας = μισό εκ. ευρώ σπαταλήθηκε

by Nick Androu & Chris Kar

INGLURIOUS GUYS FILMS AND UNCLE OSCAR

2010-03-07T12:33:00.000-08:00

[Κόκκινο Χαλί live]

Ο θείος Όσκαρ σνομπάρει τις «αντρικές ταινίες»;

Ας το παραδεχτούμε. Όλοι οι άντρες γουστάρουμε τις «αντρικές ταινίες». Το χορογραφημένο σαν βιντεοκλίπ κλωτσομπουνίδι, το αληθινό πιστολίδι, το δαιμονισμένο μοντάζ και τις ανατροπές στο σενάριο. Γκάνγκστερ, γκόμενες και λεφτά στον αέρα! Το απαραίτητο συστατικό των guys films. Υπάρχουν όμως και ταινίες που δεν αναλώνονται στα παραπάνω, αλλά τα χρησιμοποιούν σαν φόντο για να εξιστορήσουν σημαντικά γεγονότα ή να παρουσιάσουν πολύπλευρους χαρακτήρες ανθρώπων, που ξεφεύγουν από την ψυχολογία του καθημερινού. Έτσι, κάπου ανάμεσα στα μαυρισμένα μάτια, τα ματωμένα δολάρια και τις όμορφες γυναίκες, συναντούμε ταινίες που δικαιούνται το χρυσό αγαλματάκι. Στα φετινά βραβεία Όσκαρ, οι Inglurious Basterds του Ταραντίνο, θα παλέψουν για να κερδίσουν, εκτός από τις εντυπώσεις, και μια θέση στη μικροσκοπική λίστα με τις ταινίες δράσης που “σκότωσαν” τους αντιπάλους διεκδικητές...

Τι συμβαίνει όμως κι ο θείος Όσκαρ είναι τόσο δύσπιστος; Από τον Ταραντίνο μέχρι τον Σκορτσέζε, υπάρχει μία μεγάλη γκάμα ταινιών που εκτός από βία και σασπένς έχουν και ουσία. Ερμηνείες που καθηλώνουν και σενάριο που διεγείρει τη σκέψη, με την ωμότητα της αλήθειας ή τη χάρη της φαντασίας του δημιουργού. Κι όμως εδώ και δεκαετίες είναι κοινό μυστικό πως όσο καθηλωτικές ή ποιοτικές κι αν γίνονται οι ταινίες δράσης, πάντα θα κρίνονται με καχυποψία όταν έρθει η ώρα ν’ ανοίξει ο φάκελος.

Ο Μπ. Ντε Πάλμα, για παράδειγμα, έχει δημιουργήσει ταινίες όπως τα Scarface, Carlito's Way, The Untouchables και, πρόσφατα, τη -noir- Μαύρη Ντάλια. Κι όμως, η Ακαδημία Κινηματογράφου δεν τον τίμησε ποτέ. O καταιγιστικός Michael Mann, επίσης, δεν έχει καταφέρει να κερδίσει βραβείο, ενώ ο μετρ του είδους Ridley Scott χρειάστηκε μια ταινία εποχής (Μονομάχο) για να πείσει την Ακαδημία. Ακόμη κι ο -πολύς- Μάρτιν Σκορτσέζε χρειάστηκε επτά προσπάθειες και, σχεδόν, τριάντα χρόνια, για κερδίσει το πολυπόθητο αγαλματάκι. Τι συμβαίνει, τελικά, και η Ακαδημία αρέσκεται να παιδεύει τους δημιουργούς ταινιών δράσης και να απογοητεύει εκατομμύρια θαυμαστών; Αδικοχαμένα αουτσάιντερ ή μήπως ο «χρυσός θείος» έχει σκεπτικό;

Χρόνο με το χρόνο παρατηρούμε πως οι “αντρικές” ταινίες γίνονται όλο και ποιοτικότερες. Το αιματοβαμμένο, μα υπαρξιακό “Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους” των αδερφών Κοέν σάρωσε, προ διετίας. Επίσης, σκηνοθέτες όπως οι R. Rodriguez και Guy Ritchie υπόσχονται πολλά για το μέλλον. Φέτος, ο δαιμόνιος Ταραντίνο έχει πιθανότητες να κερδίσει για δεύτερη φορά Όσκαρ με το ιδιοφυές σενάριο των Basterds (όπως και με το Pulp Fiction). Λέτε ο θείος Όσκαρ να κάνει υπέρβαση γενναιοδωρίας με βραβείο σκηνοθεσίας ή καλύτερης ταινίας; Αποκλείεται. Μην καλομάθουμε κιόλας...

(σε λίγες ώρες θα ξέρουμε...)

ΛΕΝΕ / ΕΝΝΟΟΥΝ (Relationship Edition)

2010-02-16T16:28:00.000-08:00

Η νέα, μεγάλη θεματική ενότητα συνεχίζεται! Φράσεις κλισέ και το πραγματικό τους νόημα! Στο τέταρτο μέρος αποκαλύπτουμε αυτά που όλοι σκεφτόμαστε και κανείς δεν παραδέχεται... στις Σχέσεις

Θα βγω για μπύρες με φίλους = θα βγω με γκόμενα.
Θα βγω για μπύρες με το Γιώργο και τον Κώστα = θα βγω με γκόμενα, την ξέρουν κι αυτοί.
Θέλω το χρόνο μου = βρήκα γκόμενα.
Σου αξίζει κάτι καλύτερο = βρήκα πολύ ωραία γκόμενα.

Είμαι μαλάκας = πήγα με την αδερφή σου.
Μ΄αρέσουν οι μεγαλύτερες = ζιγκολό.
Είναι γοητευτικός = πάνω από 55 ετών.
Έχω πονοκέφαλο = θέλω να χωρίσουμε.
Έχω περίοδο = πήγα με άλλον και θέλω να χωρίσουμε.
Όχι τώρα, μόλις έκανα μπάνιο = πριν λίγο πήγα με άλλον.

Έχω καθυστέρηση = είμαι έγκυος, έκανα τεστ.

Είμαι έγκυος = θα το κρατήσω.

Είμαι έγκυος, θα το ρίξω = δεν είναι δικό σου.

Είμαι μπερδεμένη = Έχω δεύτερο γκόμενο

Είμαι απαίσια = Έχω δεύτερο γκόμενο τον αδερφό σου.

Μη με ξαναπάρεις τηλέφωνο = πάρε με τηλέφωνο αύριο.

Μωρό μου αδυνάτησες; = πήρες 4 κιλά.

Δεν προέχει η εξωτερική εμφάνιση = θέλω να είχει six-pack.
Η κοιλίτσα στον άντρα είναι σέξυ = ψάχνω ματσομένο 50άρη.

Με εξιτάρει το μυαλό του = πανάσχημος.
Είναι κούκλος = πανύβλακας.

Έχει αυτό το "κάτι" = γιος εφοπλιστή.
Έχει καμπύλες = τοφάλα.
Έχει θυρεοειδή = φαλαινοθηρικό.
Μοντέλο = βίζιτα.
Τραγουδίστρια = πιο ακριβή βίζιτα.
Καριέρα στο εξωτερικό = δεν την ξέρει η μάνα της.
Φυσικό στήθος = μικρό.
Μεγάλο στήθος = σιλικόνη.
Έχει τον κώλο της J.Lo = μεγάλος με κυτταρίτιδα.
Λεπτοκαμωμένη = μηδέν στήθος, άκωλη.

Χαριτωμένη = κατάχαζη, ξέκωλη.

Έχει προσωπικότητα = δε βλέπεται.
Πάμε για ποτό; = θέλω να σε πηδήξω
Θες να δούμε DVD; = θέλω να σε πηδήξω απόψε.
Ναι (γυναικείο) = όχι.
Όχι (γυναικείο) = όχι.

Μωρόοοο μουυυ (γυναικείο) = θέλω δώρο.

Μωρόοοο μουυυ (αντρικό) = θέλω πίπα.

Θα έρθουν τα παιδιά να δούμε μπάλα = Παρήγγειλε πίτσες και φύγε.
Θα πάμε με τα κορίτσια για ποτά = Θα μας την πέσουν άγνωστοι.
Θα βγούμε αντροπαρέα = Θα την πέσουμε σε άγνωστες.

by Nick Androu & Chris Kar

ΛΕΝΕ / ΕΝΝΟΟΥΝ (Hospital Edition)

2010-02-13T08:31:00.000-08:00

Η νέα, μεγάλη θεματική ενότητα συνεχίζεται! Φράσεις κλισέ και το πραγματικό τους νόημα! Στο τρίτο μέρος αποκαλύπτουμε αυτά που όλοι σκεφτόμαστε και κανείς δεν παραδέχεται... στα Νοσοκομεία.

Η επέμβαση πέτυχε = ο ασθενής απεβίωσε
Η κατάστασή του είναι σταθερή = βγάζει-δε βγάζει βδομάδα
Μηχανική υποστήριξη = βγάζει - δε βγάζει διήμερο
Κρίσιμη κατάσταση = έχει ήδη πεθάνει, ψάχνουμε τρόπο να σας το πούμε
Κάναμε ό,τι μπορούσαμε = έγινε ιατρικό λάθος
Δεν είναι τίποτα = απροσδιόριστα συμπτώματα
Γιατρεύεται = 3 μήνες ζωής
Ιδιαίτερα απαιτητική επέμβαση = φακελάκι
Έχω δώσει όρκο στον Ιπποκράτη = φακελάκι 5000 ευρώ
Επέμβαση ρουτίνας = τρίωρο, ολική νάρκωση
Αλλεργική αντίδραση = πέθανε
Γνωστός χειρουργός = πανάκριβος

Διεθνούς φήμης χειρουργός = κάνουν τις επεμβάσεις οι βοηθοί του
Πρωτόγνωρα συμπτώματα = Ανεκπαίδευτοι γιατροί
Το ασθενοφόρο θα είναι εκεί σε 5 λεπτά = 45 λεπτά
Το ασθενοφόρο θα είναι εκεί το συντομότερο = πάρτε ραδιοταξί
Το νοσοκομείο εφημερεύει κανονικά = εξυπηρετούνται μόνο περιπτώσεις εντατικής
Τα κρούσματα είναι περιορισμένα = μπαίνουμε σε καραντίνα

Δεν έχουν παρατηρηθεί παρενέργειες = οι παρενέργειες είναι σπάνιες
Οι παρενέργειες είναι σπάνιες = συχνοί θάνατοι από αλλεργική αντίδραση
Ενδεχόμενη αλλεργική αντίδραση = ψάξτε στα εφημερεύοντα νοσοκομεία
Ισχυρά αλλεργιογόνο = αναζητήστε γραφείο τελετών
Ο γιατρός είναι απασχολημένος = αναζητήστε το βίντεο με τα όργια στο νοσοκομείο
Προτείνω εγχείρηση = ιδιωτική κλινική
Θα περάσει = δημόσιο νοσοκομείο
Θα χρειαστεί τη στήριξή σας = ανάπηρος
Θα χρειαστεί την υπομονή σας = εγκεφαλική βλάβη
Θέλει προσπάθεια = δε θα ξαναπερπατήσει
Θέλει πίστη = είναι σε κώμα
Χρειάζεται μια γενναία απόφαση = είναι σε κώμα 8 μήνες και μας πιάνει το κρεβάτι

By Nick Androu & Chris Kar

DRESS TO IMPRESS: Celebrity Look-Alike

2010-02-13T04:26:00.000-08:00

Οι φετινές απόκριες θα έχουν πολλούς σταρ… Τα καλύτερα ντυσίματα, και το ανάλογο attitude, για να σας ζητούν αυτόγραφα στο πάρτυ…

SAKIS:O απόλυτος Έλληνας σταρ! Attitude: Χρειάζεστε αυτοπεποίθηση, λαμπερό χαμόγελο, υπερένταση στην κίνηση και τον ανάλογο σωματότυπο, καθώς και τη συνεχή χρήση μονολεκτικών φράσεων-σλόγκαν όπως «Πάμε, Αισθάνομαι, Break κτλ» Outfit: Είτε κολλητό δερμάτινο παντελόνι και vintage, κοντό, μαύρο t-shirt με pop/rock στάμπες και μαύρα –λουστρίνι- basketball boots (on stage look), είτε γυαλιστερό, σκούρο γκρι slim fit κοστούμι με λεπτή μαύρη γραβάτα και μυτερό δετό λουστρίνι (X-Factor look). Απαραίτητο το χτένισμα «περήφανο λοφίο» με τα προϊόντα hair styling να έχουν την τιμητική τους. Date: Αν είστε single θα γίνετε το επίκεντρο της προσοχής. Αν, δε, η συνοδός σας μοιάζει με τη Ζυγούλη, ακόμη περισσότερο. Do it: Θα κλέψετε την παράσταση, όπου βρεθείτε! Don’t do it: Πολύ απαιτητικό concept, αφού απαιτεί έντονη συμμετοχή σώματος και πνεύματος. Αν δεν έχετε ό,τι χρειάζεται μην το τολμήσετε…		Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Φέτος, είναι η χρονιά του! Attitude: Θα χρειαστείτε τον αέρα του νικητή, αλλά και το άγχος των προβλημάτων. Απαραιτήτως μιλάτε με πολλά ρήματα, όπως «Πάμε, Θέλουμε, Μπορούμε, κτλ» καθώς και συνεχή επίδειξη της σπορ φιλοσοφίας του (ανεβαίνετε από τις σκάλες και να στέκεστε όρθιοι, κατά κόρον extra πόντοι αν πάτε στο πάρτυ με ποδήλατο). Outfit: γκρι ή μαύρο κοστούμι, με το σακάκι στον ώμο. Οι μανσέτες στο πουκάμισο λίγο γυρισμένες και η γραβάτα σε σκούρες αποχρώσεις του πράσινου ή του μπορντό. Οπωσδήποτε, πλαστικό ρολόι ποδηλάτη με πολλούς δείκτες και κουμπάκια. Επίσης, το φυσικό μουστάκι, θα προσδώσει άλλη χάρη στο look… Date: Αρκετά δημοφιλής ο Γιωργάκης στις κυρίες. Όμως έχει την Άντα πάντα κοντά του. Εσείς; Do it: Θα είστε ο αρχηγός της βραδιάς. Όλοι θα σας φωνάζουν «Πρόεδρε!» Don’t do it: Μπορεί να είναι πρακτική και glamorous επιλογή, ειδικά για μεγαλύτερες ηλικίες, μα απαιτεί άριστη φυσική κατάσταση. Επίσης πολλοί ενδέχεται να σας ζητούν να πληρώσετε το λογαριασμό, ή να διορίσετε κάποιο συγγενή τους στο δημόσιο.
Ε. ΜΠΟΤΡΙΝΙ: Ο αγαπημένος μας τηλεοπτικός σεφ-ψυχαναλυτής! Attitude: Θα χρειαστείτε την αυτοπεποίθηση του πεπειραμένου σεφ και το μικρόβιο της παρατηρητικότητας κάθε κακώς κείμενου, με επιτηδευμένη καυστικότητα και παιδική περιέργεια. Απαραίτητη η έντονη-αλλά-όχι-επίτηδες χρήση ιταλικής προφοράς, ειδικά στις λέξεις "πιάτα, πίτσα μαργαρίτα, ραβιόλι αλ πέστο". Outfit: Με ένα απλό τζιν σε κλασική γραμμή, κι ένα πόλο t-shirt, ή πουκάμισο, "καθαρίσατε". Πολύ απλό ντύσιμο, δηλαδή, με την έμφαση να δίνεται στο baseball coach cap, που αποτελεί αναπόσπαστο αξεσουάρ. Date: Σαν σεφ του διαμετρήματος του Έκτορα, οι κυρίες του πάρτυ θα σπεύσουν να κερδίσουν τις μαγειρικές σας συμβουλές, αλλά κι ένα "ιταλιάνικο" κομπλιμέντο. Do it: Πρακτική, κι επίκαιρη επιλογή, ιδανική για σωματότυπους που δεν ευνοεί το concept Sakis, αφού η έμφαση δίνεται στις ατάκες. Επίσης θα έχετε την ευκαιρία να γίνετε ο "εφιάλτης" της βραδιάς, χωρίς να σας παρεξηγήσουν... Don't do it: Αν δεν είστε ετοιμόλογοι και με έφεση στην Ιταλική κουλτούρα μην τολμήσετε να ντυθείτε Μποτρίνι. Επίσης μπορεί να σας ζητήσουν να μαγειρέψετε. Νιώθετε έτοιμοι μια τέτοια πρόκληση;
Ν.ΑΛΙΑΓΑΣ: Ο combo παρουσιαστής, ως The Face του Metaxa κάνει δυνατό comeback το φετινό χειμώνα! Attitude: Σαν ήρωας σε ντοκιμαντέρ για το Παρίσι του μεσοπολέμου. Ποσταρισμένη φωνή σε τόνο ραδιοφωνικού παραγωγού βραδινής ζώνης, γαλλική προφορά κι "εύκολο" γέλιο με οτιδήποτε, περισσότερο ή λιγότερο, αστείο. Πάντα ρομαντικοί, με διάθεση για φιλοσοφικές συζητήσεις συνοδεία Metaxa πέντε αστέρων. Είτε στο roof garden του Concorde Lafayette είτε σε βρώμικο παγκάκι στην Πατησίων. Outfit: Slim fit smoking, tuxedo με τζιν, κι οτιδήποτε μοδάτο παίζει στις σελίδες του Esquire ή την ντουλάπα του George Clooney. Απαραιτήτως, ένα "αντρουά" retro ρολόι, καθώς και μανσέτες με μανικετόκουμπα (ίσως κι ένα μόνο, μετά το στυλ "Αρίων"). Γραβάτα ή παπιγιόν, πάντα μισολυμένα. Date: Μεγάλο σουξέ σε γυναίκες κάθε ηλικίας. Η άστατη ζωή αποτελεί μέρος της γοητείας σας, οπότε δε θα σας ζητήσουν να λογοδοθείτε. Do it: Θα κερδίσετε τις εντυπώσεις, λόγω ντυσίματος, ευρωπαϊκού "αέρα" και savoir vivre. Don't do it: Το ντύσιμο θα κοστίσει πολλά, η εκμάθηση γαλλικών επίσης. Εάν δεν τα καταφέρετε, ο κίνδυνος να σας χαρακτηρίσουν μετροσέξουαλ, ρετροσέξουαλ ή απλά γλυκανάλατο είναι εμφανής ΤΖ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΤΟΥ: Η Τζούλια της Ελλάδας, πιο διάσημη και πιο κυνηγημένη από ποτέ! Attitude: Σνομπ, σέξι κι όποιος αντέξει! Το λάγνο βλέμμα, τα λίγα λόγια και το ειρωνικό-μα-πρόστυχο γέλιο-κακάρισμα, είναι must. Έξτρα πόντοι αν έχετε ύφος καταζητούμενης, με το βλέμμα κάτω και αγχωμένο περπάτημα. Outfit: Τα πράγματα είναι απλά! Αν έχετε το σώμα και το πρόσωπο, τότε less is more… Αναδείξτε τα, με απλό και σέξι ντύσιμο. Έξτρα βαθμούς για γούνα και διαφάνεια στο top ή όλη η πλάτη έξω. Λιγότεροι από 12 πόντοι τακούνι σας καθιστούν εκτός concept. Μαλλί πλατίνα. Περούκα επιτρέπεται. Κι αυτή φοράει. Date: Τέτοιες δύσκολες ώρες όλοι θα θέλουν να σας «προστατευόσουν». Κι ένας Ψωμόπουλος να σας «επιτεθεί». Do it: Η Tζούλια είναι μοναδική. Το γκελ που έχει στην αντρική λίμπιντο συγκρίνεται μόνο με την κατάκτηση του Τα. Λιγκ. Don’t do it: Προσοχή! Αν δεν σας έχει προικίσει ο θεός, κατάλληλα, μην το τολμήσετε! Πλατινέ μαλλί και ξέκωλο ντύσιμο, έχει και η Βέρα Λάμπρου… Εσείς σε ποια θα μοιάζετε περισσότερο;	ΕΛ.ΜΕΝΕΓΑΚΗ: Το πρόσωπο του μήνα! Το διαζύγιο της χρονιάς! Attitude: Η Ελένη είναι απαιτητικό concept. Θα χιαστείτε επιτηδευμένη αφέλεια και πρόστυχα υπονοούμενα συνεχώς. Θα πρέπει να κάνετε την κλασική κίνηση «ντεκολτέ» με πέταγμα του στήθους προς τα μπρός, το χτύπημα των συνομιλητών σας στην πλάτη και φυσικά συνεχής αναφορές στα χρήματα και τα παιδιά σας…Outfit: Τα πράγματα είναι απλά. Ακριβό και υπερβολικό ντύσιμο, με υπερβολικό κι αποκαλυπτικό ντεκολτέ! Κοσμήματα, μαλλί καιmake up,όλα έντονα. Date: Μόλις χωρίσατε. Υπάρχει, δεν υπάρχει τρίτο πρόσωπο, θα έχετε μεγάλο σουξέ! Όμως ο Λάτσιος καραδοκεί… Do it:Αν έχετε το στήθος και το μεράκι στο ύφος Ελένη, τολμήστε το. Θα είστε η χαρά των ανδρών και ου Θέμου, ενώ και οι γυναίκες θα σας έχουν πρότυπο.Don’t do it: Αν δε μπορείτε να συμπεριφέρεστε με τουπέ Ελένης, αφήστε το. Θα μοιάζετε με κιτς λαικο-μεγαλοκυρία. Αν δε φοράτε από full C και πάνω, μην το τολμήσετε, επίσης! ΔΙΑΔΟΧΟΣ URI GELLER: Για να «μαγέψετε» και να σας χειροκροτούν! Attitude: Σαν σωστός διάδοχος πρέπει να έχετε αυτοπεποίθηση, βλέμμα νικητή και την «αύρα» ενός γνήσιου mentalist. Συχνή χρήση μυστηριακών, ακαταλαβίστικων, εκφράσεων όπως «η Αρχή της ταυτόχρονης, πολυδιάστατης ύπαρξης» (βλέπε The Godfather), θα προσδώσουν κύρος στην εμφάνισή σας. Outfit: Στο πνεύμα της αποκριάς! Η εμφάνιση κάθε πετυχημένου διαδόχου, είναι φύσει καρναβαλική… Προτείνουμε το μεσαιωνικό, brutal look του νικητή Zakris: Φουλ του μαύρου, με δερμάτινο παλτό αλά matrix, κολλητό δερμάτινο παντελόνι με trucks –ανεξαρτήτως κιλών, μαύρη μπλούζα και ,φυσικά το eyeliner να προσδίδει στο βλέμμα κάτι το απόκοσμο. Extra πόντους αν φορέσετε goth γκέτες! Επίσης προτείνουμε το look του μεγάλου χαμένου του παιχνιδιού, Kary Novel – Μαύρο παντελόνι, λευκό πουκάμισο (γυρισμένα μανίκια) και μαύρο γιλέκο-γραβάτα, ή ό,τι άλλο φορούσε ο Edward Norton στην ταινία Illusionist. Τα μυωπικά γυαλιά και το Σταλινικό μουσάκι κάνουν πιο πειστικό το mentalist! Date: Σαν Ζάκρις δύσκολα θα έχετε απήχηση, εκτός αν πάτε σε goth-emo πάρτυ. Οπότε μάλλον δεν διαβάζετε το παρόν άρθρο… Σαν Νόβελ, θα έχετε απήχηση σε γκόμενες που έχουν μεταφυσικές ανησυχίες, και στις υπερβολικά ξανθιές(;). Do it: Είναι, μακράν, η πιο αποκριάτικη και cult επιλογή! Αν λυγίσετε κουτάλια ή διαβάσετε τη σκέψη των καλεσμένων, θα είστε ο πρωταγωνιστής της βραδιάς. Don’t do it: Μπορείτε να λυγίζετε κουτάλια ή να διαβάζετε τη σκέψη;

ΛΕΝΕ / ΕΝΝΟΟΥΝ (Food Edition)

2010-02-02T23:11:00.000-08:00

Η νέα, μεγάλη θεματική ενότητα ξεκίνησε! Φράσεις κλισέ και το πραγματικό τους νόημα! Στο δεύτερο μέρος αποκαλύπτουμε αυτά που όλοι σκεφτόμαστε και κανείς δεν παραδέχεται... στην εστίαση!

ελαφριά σως = νερό
πλούσια σως = πεθαίνεις
λίγο πικάντικο = φωτιά
ελαφροτηγανισμένο = χρειάζεται wetex για να απορροφήσει τα λάδια
ελαιόλαδο = σπορέλαιο
ζεστό-φιλικό περιβάλλον = τρύπα με τέσσερα τραπέζια
value for money = 70 ευρώ το άτομο, χωρίς κρασί
bar restaurant = dance/house μουσική σε ένταση που δεν ακούγεται η φωνή σου
cafe-bar restaurant = ό,τι και το bar restaurant, συν πολύ κακό φαγητό

σπιτικές συνταγές = σε φούρνο μικροκυμάτων
σε 30' σπίτι σας = πάνω από ώρα
σαλάτα 4 εποχές = ό,τι λαχανικά έχει το μαγαζί
σπιτικές πατάτες = McCain (στην καλύτερη...)
φρεσκοτηγανισμένο = σε λάδι τριών ημερών
μυστική συνταγή sauce = μαγιονέζα-κέτσαπ-χίλια νησιά(sic)
όλα στα κάρβουνα = όλα καρβουνιασμένα
ο χώρος διατείθεται για δεξιώσεις = ο χώρος δε βλέπεται και δεν πατάει άνθρωπος αλλιώς
ζωντανή μουσική = αποτυχημένοι πενηντάρηδες μουσικοί που μερακλώνουν μόνοι τους
δημιουργική κουζίνα = μεσογειακή κουζίνα και sushi menu
μεγάλη αυλή = το μέσα δε βλέπεται

American style = burgerάδικο με τυχάρπαστους σερβιτόρους
Angus beef = beef
γάλακτος = δε μασιέται
medium rare = ωμό
medium well = καμμένη σόλα
σπεσιαλιτέ του σεφ = τουρλού με ό,τι περίσσεψε
φρέσκιες ταλιατέλες με τραγανά chops πανσέτας και σως creme fresh = καρμπονάρα
μύδια φρέσκα = μύδια καταψυγμένα
μύδια (όντως) φρέσκα = νοσοκομείο, εντατική
γαρίδες γίγας = άγευστες
καβούρι = σουρίμι
μυρίζει θάλασσα = κατεψυγμένο Ατλαντικού
πελαγίσιο = ιχθυοτροφείου
κόκκορας αλανιάρης = κότα ταϊσμένη καλαμπόκι
al dente = αποδομημένο
ντόπιο = Π.Γ.Δ.Μ
θέα θάλασσα = μεσολαβούν δρόμοι, βουνά, λαγκάδια
ξηρός οίνος παραγωγής μας = ρετσίνα

by Nick Androu & Cris Kar

ΛΕΝΕ / ΕΝΝΟΟΥΝ (Sports Edition)

2010-02-02T22:53:00.000-08:00

Η νέα, μεγάλη θεματική ενότητα ξεκίνησε! Φράσεις κλισέ και το πραγματικό τους νόημα! Στο πρώτο μέρος αποκαλύπτουμε αυτά που όλοι σκεφτόμαστε και κανείς δεν παραδέχεται... στον αθλητισμό!

Είναι ανίκητος στον αέρα = δεν κάνει κοντρόλ με τίποτα
Έχει μεγάλη εμπειρία = είναι 37 ετών
Είναι απίστευτα γρήγορος = δε στρίβει ούτε με ράγες
Πόδι αλφάδι = δεν επιταχύνει ούτε με ρυμουλκό
Μας αδίκησε ο διαιτητής = δεν κάναμε φάση
Δυνατό του σημείο η διείσδυση = τα σουτ του δε βρίσκουν ούτε ταμπλό
Παίρνει την ομάδα πάνω του = δε δίνει πάσα ούτε για πλάκα

Έχει απήχηση στις γυναίκες = είναι κάγκουρας

Δεινός σκόρερ = δε μαρκάρει ούτε στην προπόνηση
Κοιτάμε κάθε αγώνα ξεχωριστά = έχουμε σίγουρο το πρωτάθλημα
Προς το παρόν μας απασχολεί το μεθαυριανό ματς πρωταθλήματος, όχι το Τσ. Λιγκ = με ποιον παίζουμε μεθαύριο;
Ο παίκτης δεν πωλείται = αρχίστε τις προτάσεις

Είναι αναντικατάστατος = δεν κάνει ούτε για αλλαγή
Επενδύουμε στις ακαδημίες = μέσος όρος ηλικίας ομάδας 32 έτη
Σε μια βδομάδα θα είναι έτοιμος = υποτροπή, 6μηνο
Αξιόλογη φάση = πέτυχε τον προβολέα στην οροφή
Και η ισοπαλία είναι καλό αποτέλεσμα = προβλέπω ήττα 3-0
Υπόδειγμα επαγγελματία = Βέρτης, βότκα, 2 πακέτα marlboro light
Υπόδειγμα οικογενειάρχη = όργια με βίζιτες
Χτίζουμε φυσική κατάσταση = φραπέ, κουβέντα, δίτερμα
Μας δυσκόλεψε ο αγωνιστικός χώρος = δε σταυρώσαμε πάσα στα δυο μέτρα
Φουλ επίθεση = 5-4-1

Επένδυση για το μέλλον = δεν πρόκειται να παίξει ποτέ
Εντυπωσίασε τους σκάουτερ στο DVD = άσχετος
Έχει πετύχει οχτώ γκολ = σε 74 εμφανίσεις
Κόστισε 8 εκατ. ευρώ ο παίκτης = αποπληρωμή σε 6 χρόνια
Σέντρα-σουτ = στραβοκλοτσιά
Σωτήρας-επενδυτής = λαμόγιο που θα φάει λεφτά
Πληθώρα φάσεων και στις δυο εστίες = 0-0
Κατάμεστο στάδιο = 3.000 εισιτήρια
Οριακό οφσάιντ = 3 μέτρα μπροστά
Κέρδισε έξυπνα το πέναλτι = έκανε βουτιά
Σκληροτράχηλος αμυντικός = 2 πέναλτι ανά παιχνίδι
Ο διαιτητής έπαιξε 50-50 = πουλημένος

by Nick Androu & Chris Kar

Μια ειλικρινής ένσταση για τα μπλόκα των αγροτών

2010-01-31T04:11:00.000-08:00

Αγαπητοί αγρότες της Ελλάδος, Παραγωγοί του τόπου:
Καταλαβαίνω, με το φτωχό μου το μυαλό, πως σε περιόδους κρίσης αντιμετωπίζετε κι εσείς σημαντικά προβλήματα με την παραγωγή σας και συνεπώς με το κομπόδεμα (sic) της οικογένειας. Όμως:

Ποιος σας δίνει το δικαίωμα να κόβετε στη μέση επ αόριστον τη χώρα με τα μπλόκα σας; Αν κάθε κοινωνική ομάδα διεκδικούσε τα αιτήματά της με το δικό σας τρόπο η χώρα θα έπεφτε στο χάος... Είναι άσχημο να βλέπει κανείς πως χρησιμοποιείτε την ισχύ που σας δίνουν τα τρακτέρ-άρματα και η δύναμη του μπούγιου της τρακτεροστρατιάς και εν είδει "Farmville Nταβατζήδων" να ασκείτε έμμεσα βία σε όλους τους υπόλοιπους πολίτες...
...Ειδικότερα, όταν πολλοί από εσάς φέρονται βάναυσα σε πολίτες που διεκδικούν λόγω ανάγκης να περάσουν από τα μπλόκα σας... Ή ακόμη όταν άλλοι δέχεστε "Λάδωμα"(!!) από όσους είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν για να περάσουν. Αγρο-Μαφίόζοι των αυτοσχέδιων διοδίων σας...
Έχετε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. ΟΚ τα καταλάβαμε... Άλλα (χωρίς να θέλω να σας ρίξω απ' τα σύννεφα) ΔΕΝ είστε οι μόνοι... Οι άνεργοι νέοι στις πόλεις, οι συνταξιούχοι, οι ετεροαπασχολούμενοι, οι συμβασιούχοι, οι μικροέμποροι, οι Part-timers, οι υπάλληλοι του 12άωρου κτλ, δεν έχουν τα ίδια -και χειρότερα- προβλήματα; Θα σας άρεσε, αν όλοι αυτοί μαζέυονταν, επάνδρωναν λεωφορεία(!) κι ερχόντουσαν εκεί που πίνετε το καφεδάκι σας αγναντεύοντας το πράσινο να κάνουν μπλόκο στο κτήμα σας και να μη νσας αφήνουν να θερίσετε καρπό; Λέω εγώ...

Εδώ και 30 χρόνια, μήπως, υποσκάπτετε, με τις επιλογές σας, το δικό σας μέλλον; Μάθατε στη ράθυμη ζωή, με λαθρομετανάστες να δουλεύουν κι εσείς να αράζετε σε καφετέριες και στριπτιτζάδια και καζίνο (ναι, ξέρω, ελάχιστα περιστατικά όχι η πλειοψηφία σας...), χωρίς να ενδιαφέρεστε για να επενδύσετε στους εαυτούς σας και τις επιχειρήσεις σας... ΝΑΙ, κύριοι βιοπαλεστές αγρότες, επιχείρηση έχετε... Με ανάγκη για οξυδέρκεια και τεχνογνωσία... Που είναι η καλλιέργιες σε προιόντα που να έχουν εμπορική αξία(!), Που είναι οι νέες τεχνικές οικονομίας νερού (είστε οι πιο σπάταλοι της Ευρώπης), Που είναι το μεράκι για τη δουλεία σας; Μάθατε, μήπως, να τρώτε από τα λεφτουδάκια της μαμάς Ευρώπης με τις Επιδοτήσεις -Μαμούθ; Θα 'πρεπε να ξέρετε, λοιπόν πως όταν τα λεφτά της Ευρώπης τελειώσουν, τελειώνουν για όλους... Ποιοι είστε εσείς κύριοι που θα έχετε ειδική μεταχείρηση, και που θα μείνετε ανεπηρέαστοι από την παγκόσμια κρίση; Αντί να καλλιεργείτε ότι μαλακία επιχορηγούσε η ευρώπη ας επενδύατε σε προιόντα που να αντανακλούν τις ανάγκες του τόπου κι όχι των επιδοτήσεων! Κι αντί ν α παίζετε (οι πιο αδύναμοι από εσάς) το παιχνίδι των μεγαλέμπόρων εκμεταλλευτών σας, ας τους μποϊκοτάρατε ή ας κάνατε συνεταιρισμούς και πράσινες, οικολογικές καλλιέργειες. Υπάρχουν τρόποι, ΟΤΑΝ ΔΕ ΒΑΡΙΕΣΤΕ...

Κι αφού μιλάμε για τις επιδοτήσεις, ΠΟΥ πήγαν τα λεφτά των επιδοτήσεων; Υπάρχει η φήμη (ψέματα, ξέρω...) πως αντί να επενδύετε στα χωράφια σας, επενδύσατε στις κιτς αγρο-βίλες σας, στα κιτς home cinema, στις κιτς strip dancers και στις κιτς αμάξάρες σας (M3, S4 κι ότι άλλο τουρμποκίνητο κυκλοφορεί, εισάγονταν, για χρόνια, πρώτα στα χωριά σας και μετά στις μεγαλουπόλεις...) Σόρρυ που σας αγχώνω, λοιπόν, αλλά σαν αγρότες που είστε θα έπρεπε να ξέρετε πως όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες...
Τέλος, επειδή τυγχάνει να έχω μια έντονη αντιπάθεια σε μαλάκες που, για να δείξουν, και καλά, την αγανάκτησή τους, πετάνε στους δρόμους τόνους προιόντων, τα οποία θα μπορούσαν απλώς να δωρίσουν σε ορφανοτροφεία, κοινόβια αστέγων ή κέντρα μεταναστών... Άντε, να πιείτε κανά φραπέ! Η οκνηρία σας, συγχωρέιται. Τα υπόλοιπα, όχι.

Ορίστε, τα είπα και ησύχασα...

Ο Σέρλοκ, ο Μάκης. ο Andy Garcia, ο Ξάδερφος, η Ρέητσελ και η, αλά Burton, ταινιάρα του Guy Ritchie!

2010-01-27T02:50:00.000-08:00

Είμαι φανατικός θαυμαστής των ταινιών του Guy Ritchie. Οφείλω να το ξεκαθαρίσω εξ αρχής. Το χορογραφημένο σαν βιντεοκλίπ κλωτσομπουνίδι, το αληθινό πιστολίδι, δαιμονισμένο μοντάζ, οι ανατροπές στο σενάριο. Γκάνγκστερ, Γκόμενες και πολλά λεφτά! Το απαραίτητο συστατικό των "men films".

Και οι "βρόμικα λαμπερές" παραγωγές του ξανθομπάμπουρα κάφρου με το φλώρικο υφάκι στο πρόσωπο, για ξεκάρφωμα, είναι όλα τα λεφτά. Αγγλική σχολή. Και στο μοντάζ και στην εξέλιξη της πλοκής και στις φίνες, ανεπιτήδευτες ερμηνείες των πρωταγωνιστών με την χαρακτηριστική αγγλική προφορά. Ο Βρετανικός κινηματογράφος παραδοσιακά κλέβει τις εντυπώσεις και οι σκηνοθέτες αυτού του είδους ταινιών έχουν την τιμητική τους στο νησί... Snatch, Revolver και Rockenrolla του Ritchie, Layer Cake, London, Crank κτλ είναι μόνο μερικές ταινίες της Νεο-βρετανικής γκαγκεστερο-φαντεζί μόδας, που συνδυάζει το ύφος του Σοντερμπεργκ με του Ταραντίνο βγάζοντας κάτι ποιοτικό κι εντυπωσιακό σαν red carpet night, και ταυτόχτονα ωμό σαν σε ψυγείο κρεοπωλείου.

Στο δια ταύτα! Ο Sherlock Holmes ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση μέχρι στιγμής στην καριέρα του Ritchie. Η ταινία που θα μπορούσε να τονν κάνει παγκοσμίως γνωστό, όχι σαν πατέρα των παιδιών της Μαντόνα, αλλά σαν σκηνοθέτη παγκόσμιας κλάσης. Και τα κατάφερε! Δουλεύοντας την κλασική ιστορία με τον πιο διάσημο ντετέκτιβ όλων των εποχών και τον βοηθό του σε ένα "πειραγμένο" σενάριο όπου τους βλέπουμε σαν ένα σουρεαλιστικό δίδυμο ανορθόδοξων ηρώων, σε ένα Λονδίνο, στην πιο "κινηματογραφική" εποχή του ανά τους αιώνες...

Και κυρίως με budget παραγωγής που του επιτρέπει να δημιουργήσει ένα περιβάλλον εφάμιλο του μοναδικού σε εικαστική αρτιότητα κόσμου του Tim Burton. Όσοι έχετε δει τον Sweeny Todd προ διετίας θα βρείτε εντυπωσιακές ομοιότητες στην αναπαράσταση του χοροχρόνου. Κι αυτό δεν είναι μειωτικό αλλά απίστευτα τιμητικό για ένα σκηνοθέτη. Ειδικά για τον Ritchie ο οποίος δεν εγκλοβίστηκε από το εικαστικά σκοτεινό και "κάπως" Λονδίνο του 190υ αιώνα, αλλά αντίθετα το χρησιμοποίησε σαν ιδανικό φόντο για να στήσει την αγαπημένη του "κατάστα" από τρέξιμο, πιστολίδι, φλέρτ και πολύ πλάκα, αλλά και μερικές σκηνές (η πάλη στη αρένα και το φινάλε στην -υπό κατασκευή- Tower Bridge!) που δε θυμίζουν αγγλική παραγωγή αλλά χολιγουντιανή υπερ-παραγωγή. Κι ένα σενάριο που σε κάνει να προβληματίζεσαι, επίτηδες, στα μισά της διαδρομής μήπως έκανε μαλακία με τα πολλά μεταφυσικά ο σκηνοθέτης με τη φάτσα τραγουδιστή. Για να τον δικαιώσει θριαμβευτικά η κατάληξη της ιστορίας με την ευπρόσδεκτη απομυθοποίηση κάθε μεταφυσικής δεισιδαιμονίας. Αρκετούς μάγους και μαγισσες έχουμε φάει στη μάπα τα τελευταία χρόνια...

Για τέλος το Καστ! Και τι καστ... Ξεκινώντας από τον Jude Law που συμβιβάστηκε με ένα ρόλο που κάνει λιγότερα από σα θα περίμενε κανείς, στην ιστορία, καθώς ο Γουάτσον φημίζονταν για το "ξελάσπωμα" στον Χολμς. Εν προκειμένω έχει βοηθητικό ρόλο που δεν τον αφήνει να λάκμψει αλλά να δέσει ιδανικά δίπλα στο One Man Show του χρυσο-σφαιρικού (και γιατί όχι Οσκαρικού) Robert Downey Jr. Ο άνθρωπος κάνει παπάδες στην ταινία! OK το σενάριο του έδωσε σαν πρώτη ύλη έναν από τους πιο αβανταδόρικους ρόλους ever. Όμως ο παλαβός, ψωνισμένος, εγωκεντρικός, αυτοσαρκαστικός και σουρεαλοστικά αυτοκαταστροφικός Χολμς του Downey αξίζει διθυράμβους. Μια γελοιποιείται, μια γαμάει. Μια απομυθοποιείται, μια δέρνει. Ένας "physical action hero" σε συσκευασία καταθληπτικού αλκοολικού ξιπασμένου λόρδου. Κάτι σαν τον Jack Sparrow σε ντετέκτιβ. Ξεκαρδιστικός, κάφρος, ιδιοφυής και τα κάνει όλα μόνος του στο φινάλε χωρίς να τον πάρουν πρέφα οι "κακοι". Μακάρι ο Jr να κερδίσει την υποψηφιότητα για το αγαλματάκι, που του αξίζει... Όπως άλλωστε και η ταινία γενικά!!

To καστ συμπηρώνουν, ιδανικά, η απίστευτα ταλαντούχα και ανεπιτήδευτα πρόστυχη Rachel McAdams, που "φοράει" με μοναδική χάρη κι ευστοχία τον ιδιαίτερα νευραλγικό ρόλο της στην ταινία, κι ο Mark Strong, ίσως ο πιο ιδαίτερος και ταλαντούχος "κακός" του σύγχρονου βρετανικού σινεμά (Syriana, Πλεκτάνη Rockenrolla κτλ). Με αυτά και μ' αυτά πως να μην εντυπωσιάσει η ταινία. Κερασάκι στην τούρτα η συγκλονιστική μουσική του εξαιρετικού Hans Zimmer που μαζί με Α' ρόλου, κοστούμια, καλλιτεχνική διέυθυση και σκηνοθεσία δικαιούται μια υποψηφιότητα στα βραβεία του Μαρτίου...

Όσοι, τώρα αναρωτιέστε που κολάει ο τίτλος του κειμένου έχω να σας πώ τα εξής: Α. Το make up και το χτένισμα του Downey στο δεύτερο μισό της ταινίας, κάνουν τον Χολμς να μοιάζει copy/paste ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος(!). Β. Αντίστοιχα το look του Strong παντρεύει την όψη του Andy Garcia (ΟΚ μοιάζουν γενικά...) με το κούρεμα (εδώ δώστε βάση) του αξιολάτρευτου Ξαδέρφου από τους Δέκα Μικρούς Μήτσους. Το πολύ κοντό κορακί καρέ με την -μαχαιριά- χωρίστρα στη μέση θα σας κάνει να λυποθυμόσετε από το γέλιο αν το παρατηρήσετε.
Αν όχι, τότε κρατήστε το γέλιο σας για τη στιγμή που ο Χολμς φτάνει σε τόπο εγκλήματος και μπαίνοντας στο δωμάτιο με το πτώμα μυρίζει με πάθος και λέει με casual ύφος απόλαυσης στον Γουάτσον: "μμμμμμ αποσύνθεση..."

Αυτά! Δείτε την ταινία, αξίζει...

Ο Σέρλοκ Μάκης ->

Οι 10 Λόγοι που μας τη σπάνε τα μπλε λεωφορεία.

2010-01-27T02:28:00.000-08:00

'Ενας φανατικός οδηγός Ι.Χ. εξηγεί τους λόγους που, κι έξω από το σπίτι του να είναι η στάση, προτιμά την ταχύτητα, την άνεση, τη μουσική και την ιδιωτικότητα του αυτοκινήτου έναντι των οικονομικών, σύγχρονων, μπλε λεωφορείων του ΟΑΣΑ...
(ο δεκάλογος συντάχθηκε έπειτα από παράκληση της Fanny, πιστής αναγνώστριας του ιστολογίου)

Όταν είσαι πεζός και περνούν δίπλα σου ή σε ακτίνα 20 μέτρων, δημιουργούν ένα θανατηφόρο νέφος μαύρου καπνού που σε τυφλώνει. Αν επιβιώσεις της ασφυξίας που προκαλέι...
Όταν κινείσαι με αυτοκίνητο, δοκιμάζουν την υπομονή σου καθώς οι οδηγοί τους προσπαθούν κατά κανόνα να σταματούν όσο πιο αριστερά από τη στάση μπορούν, ώστε η προσπέρασή τους να γίνεται σχεδόν αδύνατη ή επικίνδυνα ¨στα τυφλά¨ ως προς το αντίθετο ρεύμα.
Οι οδηγοί είναι αποδεδειγμένα μαλάκες. Αν κάνεις σήμα να σταματήσει δυσανασχετούν. Αν όχι, δυσανασχετούν που δεν ανεβαίνεις ή κατεβαίνεις. Αν ζητήσεις βοήθεια ή πληροφορία για κάτι σε κοιτούν με το βλέμμα της αγελάδας. Αν καπνίζεις θα σε βρίσουν. Αν δεν καπνίζεις θα καπνίζουν αυτοί.
Οι γέροι και οι γριές επιβάτες, είναι πάντα επιλεγμένοι με βασικό κριτήριο την αντιπάθειά τους σε άτομα κάτω των 30 ετών. Θα σε κοιτάξουν σίγουρα με μισό μάτι, είτε είσαι πρεζάκι είτε στέλεχος πολυεθνικής. Αν είσαι άντρας, θα είσαι ανώμαλος. Αν είσαι κοπέλα, πουτανάκι. Το βλέμμα τους τα λέει όλα. Αν, δε, μείνεις καθισμένος στη θέση σου για περισσότερο από 5'', από τη στιγμή της επιβίβασής τους και δεν τους την παραχωρήσεις, με ύφος δουλοπάροικου στην Αρχαία Αθήνα, θα αρχίσουν να σου λένε για την κακή διαγωγή σου και την ζωή όταν αυτοί ήταν στην ηλικία σου...
Η μπόχα. Πάντα θα βρεθεί δίπλα σου ο σιχαμερός, άπλυτος τύπος με το κρυολόγημα και την τάση να πιάνει τα πάντα. Και να φτερνίζεται πάνω τους.
Ο ομιλιτικός μαλάκας. Πάντα κάποιος θα έχει όρεξη για κουβέντα. Ακόμη κι αν δεν είσαι η Τζούλια ή ο Σάκης. Θα θέλει να μάθει τι διαβάζεις, πώς σε λένε, πού πας, τί μουσική ακούς, γιατί έχεις mp3 αντί για discman(!) εν έτει 2010, ποιό έιναι το καλύτερο discman, κτλ.
Η αγέλη από πιτσιρίκα! ¨Έεεεελααα Κώσταααα μαλάκααα!! Ρε κόψε τις μαλακίες, αααχαχα, ωχ ρε μην κουνάς την κόκα κόλα στο λεωφορείο ρε μες τον κόσμο χαχα¨. Και σύ να θέλεις να συγκεντρωθείς στη σκέψη σου...
Το μπούγιο. Σκεφτείτε όλες τις παραπάνω πληθυσμιακές ομάδες μαζεμένες σε ένα μακρόστενο κουτί. Μαρτύριο. Καλύτερα να βάλεις όπλο στο στόμα...
Είναι πολύ αργά. Δεν πα΄να βάλετε όσες λεωφορειολωρίδες θέλετε... Μέχρι να ξεκινήσει το γαλανόλευκο καμιόνι, με το αυτοκίνητο έχεις ήδη φτάσει.
Θυμίζουν τρενάκι τρόμου στο λούνα παρκ. Ξεκινούν απότομα, στρίβουν απότομα, σταματούν απότομα. Κι εκεί που κινούνται βασανιστικά αργά, κάνουν ξαφνικές επιταχύνσεις. Λες κι οι οδηγοί προσπαθούν να κερδίσουν πόντους για κάθε επιβάτη που χάνει την ισορροπία του.

MIKROS NIKOLAS

Bad Things Live .com

Λάβαρα και σημαιούλες.

Poustis Chronos

ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΤΑΙΝΙΕΣ

VICE VERSA

ΑΓΡΑΝΑΠΑΥΣΗ

Ποιον μου θυμίζεις, ποιον μου θυμίζεις...

"10 λεπτά ακόμη"

Μεγάλα λόγια του Σεπτέμβρη

Road trip με θαλασσί βαρκάκι

Τα Μπιτόνια στο γρασίδι περιμένουν τα παιδιά.

PAUL FOR PRESIDENT

Δώσε την εξουσία στο Χταπόδι

Ένας πρόεδρος, μια εκστρατεία κι ένα ακριβό Audi

Ένας πρόεδρος, μια εκστρατεία κι ένα ακριβό Audi

Ανασκόπηση εβδομάδας από τους Αποπάνω...

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΑΠΟΠΑΝΩ!

TOP 5 AFTER CRISIS CAREERS

ΠΕΝΤΕ ΓΙΑ ΟΛΑ

CRISIS MANAGEMENT BREAK

LOST PHILOSOPHY

THE COVER PHOTO CALENDAR

ΤΟ ΕΠΙΦΩΝΗΜΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΦΡΑΖΕΙ

ΛΕΝΕ / ΕΝΝΟΟΥΝ (Cinema Edition)

INGLURIOUS GUYS FILMS AND UNCLE OSCAR

ΛΕΝΕ / ΕΝΝΟΟΥΝ (Relationship Edition)

ΛΕΝΕ / ΕΝΝΟΟΥΝ (Hospital Edition)

DRESS TO IMPRESS: Celebrity Look-Alike

ΛΕΝΕ / ΕΝΝΟΟΥΝ (Food Edition)

ΛΕΝΕ / ΕΝΝΟΟΥΝ (Sports Edition)

Μια ειλικρινής ένσταση για τα μπλόκα των αγροτών

Ο Σέρλοκ, ο Μάκης. ο Andy Garcia, ο Ξάδερφος, η Ρέητσελ και η, αλά Burton, ταινιάρα του Guy Ritchie!

Οι 10 Λόγοι που μας τη σπάνε τα μπλε λεωφορεία.