© From the town I come and on the peak cinnamon.
Τhe provocative opinion blog magazine of sweet disputation. Βy Nick Androu


JUNE 2011

Κυριακή, 11 Απριλίου 2010

LOST PHILOSOPHY


Η τελευταία σεζόν της σειράς με του πιο πιστούς θεατές ξεκίνησε. Γιατί, όμως, οι Νίτσε, Φρόυντ και Άινσταϊν, δε θα έχαναν επεισόδιο;

Το Lost είναι αναμφισβήτητα η πιο πετυχημένη σειρά των τελευταίων ετών. Με δική της on line βιβλιοθήκη (Lostpedia) και εκατομμύρια φανατικών θαυμαστών ανά τον κόσμο να μετρούν αντίστροφα μέχρι το τελευταίο επεισόδιο της έκτης σεζόν, όταν και ο ιδιοφυής δημιουργός J.J. Abrams υποσχέθηκε πως θα απαντηθούν αμέτρητα ερωτηματικά που μένουν αναπάντητα. Τι είναι αυτό όμως που κάνει τη σειρά τόσο ξεχωριστή, ώστε αν ζούσαν σήμερα οι Νίτσε, Φρόυντ και Άινσταϊν, θα την παρακολουθούσαν μετά μανίας, σε τηλεόραση πολλών ιντσών, συνοδεία πίτσας-μπύρας; Μεταφυσικά ανεξήγητα στα όρια της φιλοσοφίας και διαπροσωπικές σχέσεις που μοιάζουν με λαβύρινθο. Όλα τα «αγαπημένα» κλισέ της ψυχανάλυσης, μοιρασμένα στους ήρωες της σειράς, σαν ένα πάζλ ανθρώπινης ψυχολογίας. Μήπως τελικά το Lost, κρύβει πίσω από τις εκρήξεις, την τροπική ζούγκλα και τα ταξίδια στον χωροχρόνο, στοιχεία αρχαίας Τραγωδίας;












Ο ΕΡΩΤΑΣ & Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ, έχουν την τιμητική τους. Το ερωτικό τρίγωνο Τζακ, Κέιτ, Σώγερ, που έγινε τετράγωνο, με την παρουσία της Τζουλιέτ. Ο Φρόυντ θα αφιέρωνε ώρες αναλύοντας τους συναισθηματικούς συσχετισμούς πάθους, φόβου, εξάρτησης και συγχώρεσης μεταξύ τους. Το ίδιο ισχύει και για τους Τζιν και Σαν. Ο επικολυρικός έρωτας της Άπω Ανατολής. Ο χώρος, ο χρόνος και η μετάφραση στέκεται ανάμεσά τους…

Ο ΗΡΩΙΣΜΟΣ & Η ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ αλλάζουν τη ροή των γεγονότων. Η ζωή του «τραγικού ήρωα» Ντέσμοντ είναι συνυφασμένη με το νησί. Των επιβατών της μοιραίας πτήσης της Oceanic, επίσης. Από τον ex-βασανιστή της Αλ Κάιντα Σαϊντ, και τον «ανάπηρο» κυνηγό Λοκ, μέχρι τον παχύσαρκο Χέρλι και το ναρκομανή ροκ σταρ Τσάρλι, όλοι κρύβουν μέσα τους ένα μικρό ήρωα. Γραφικό κλισέ ή μήπως ο Φρόυντ θα δικαίωνε τους ήρωες του Abrams;

Ο ΧΩΡΟΣ & Ο ΧΡΟΝΟΣ είναι σχετικά, όπως θα έλεγε ο θείος Άλμπερτ. Στο Lost η εύθραυστη και ακατανόητη έννοια της σχετικότητας του χωροχρόνου είναι τυπική καθημερινότητα για τους ήρωες.

Η ΓΝΩΣΗ & Η ΠΙΣΤΗ μάχονται ασταμάτητα. Η επιστήμη ενάντια στη μεταφυσική, Η λογική ενάντια στο συναίσθημα. Ο Τζακ έχει μια λογική ερώτηση για κάθε παράδοξο στο νησί. Ο Λοκ μια παράλογη απάντηση. Κι ο Μπεν ένα γρίφο. Κι όμως, οι ρόλοι κάποιες φορές αντιστρέφονται. Το νησί φαίνεται πως περιπαίζει τα όρια του μυαλού των πρωταγωνιστών.

Η ΓΕΝΝΗΣΗ & Ο ΘΑΝΑΤΟΣ είναι σχετικά, όπως η ροή του χρόνου. Από το, γεννημένο στο νησί, βρέφος Άαρον, μέχρι τον «αθάνατο» Ρίτσαρντ, η ζωή ξεκινά και σταματά απρόβλεπτα. Για να ξανα-ξεκινήσει, ενίοτε.

ΤΟ ΚΑΛΟ & ΤΟ ΚΑΚΟ σε μια μάχη δίχως τέλος. Στον 5ο κύκλο είδαμε τον Τζέικομπ να φορά λευκά και τον ορκισμένο εχθρό του μαύρα. Ποιος όμως είναι ο καλός και ποιος ο κακός; Είμαστε στην κόλαση, στον Παράδεισο ή στο Κουτί της Πανδώρας; Τα φαινόμενα ενδέχεται να απατούν και οι έννοιες να είναι αλληλένδετες κι αδιάσπαστες. Ο Νίτσε θα συναρπάζονταν από αυτή την προοπτική.

Η ΕΥΘΥΝΗ & Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ δοκιμάζονται. Τζακ εναντίον Λοκ. Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Ποιος ηγέτης έχει το σωστό δρόμο; Η εμπιστοσύνη των υπολοίπων είναι σε ένα τεντωμένο σκοινί. Μήπως και οι δύο δρόμοι οδηγούν στην ίδια διέξοδο ή το ίδιο αδιέξοδο;

Η ΜΟΙΡΑ & ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ μοιάζουν ανίκητα. Οι πρωταγωνιστές, όσο προσπαθούν να ξεμπλέξουν το κουβάρι του πεπρωμένου τους, πλέκονται όλο και πιο πολύ στα «πλοκάμια» της μοίρας. Υπάρχει τελικά διαφυγή; Κι αν είναι μαριονέτες μιας ανώτερης δύναμης, γιατί τους επέλεξε;  Η έκτη σεζόν δείχνει πως έχει μια απάντηση σε όλα.

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ & Η ΛΥΤΡΩΣΗ είναι η αφετηρία και ο στόχος. Από τους μοιραίους αριθμούς Λόττο του Χέρλι και τη δολοφονία του πατέρα της Κέιτ, μέχρι το «Ελντοράντο» του Σώγερ και την αυτό-εξορία του Σαίντ, όλοι οι ήρωες προσπαθούν να λυτρωθούν από το παρελθόν που τους σημάδεψε. Μήπως τελικά αυτό το κοινό στοιχείο είναι η αρχή των πάντων στο Lost. Ο Abrams, μόνο, γνωρίζει…

-> Το σίγουρο είναι πως  με τόσο μεγάλα και φιλοσοφικά ερωτήματα, αν οι Νίτσε, Φρόυντ κι Άινσταϊν ήταν ακόμη κοντά μας θα έβλεπαν με αγωνία το τέλος της σειράς.. 
Τώρα που το ξανασκέφτομαι, λέτε να μην πέθαναν ποτέ; Ίσως βρίσκονται παγιδευμένοι στο χωροχρόνο σε κάποιο τροπικό και συγκρίνουν τις θεωρίες τους. Καλή φάση…





(Παραλλαγμένο το κείμενο βρίσκεται δημοσιευμένο στο Nitro Απριλίου)